намекунад дилро сияҳи чандон ки хоби субҳгоҳ
می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه
Май намояди он қадри равшани шароби субҳгоҳ
می نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه
Нақди анҷумро ба як ҷом сабӯҳӣ ме диҳад
نقد انجم را به یک جام صبوحی می دهد
Хуб медонад фалаки қадари шароби субҳгоҳ
خوب می داند فلک قدر شراب صبحگاه
Чеҳраи хуршед агар толеъ нагардад гӯи магарад
چهره خورشید اگر طالع نگردد گو مگرد
Лиззат дидор мебахшад ниқоби субҳгоҳ
لذت دیدار می بخشد نقاب صبحگاه
Чеҳрае май бояд аз хуршеди тобони шаста тар
چهره ای می باید از خورشید تابان شسته تر
Ҷой ҳар ношстаҳ рӯ набӯд ҷаноби субҳгоҳ
جای هر ناشسته رو نبود جناب صبحگاه
Ҳар дамӣ каз рӯй сидқ аз машриқи дили срзнд
هر دمی کز روی صدق از مشرق دل سرزند
Ҳаст пеши қадрдонон дар ҳисоби субҳгоҳ
هست پیش قدردانان در حساب صبحگاه
Ғифлати перони ҷоҳилро сабаб дар кор нест
غفلت پیران جاهل را سبب در کار نیست
Фориғаст аз миннати афсонаи хоби субҳгоҳ
فارغ است از منت افسانه خواب صبحگاه
Пеш азон каз чашми хоби олӯдагон нураш равад
پیش ازان کز چشم خواب آلودگان نورش رود
Оби даҳ чашм аз рух чун офтоби субҳгоҳ
آب ده چشم از رخ چون آفتاب صبحگاه
Аз шафақ то хӯн нигардидааст шери соф ӯ
از شفق تا خون نگردیده است شیر صاف او
Шери масти файзи шӯ аз фатҳи боби субҳгоҳ
شیر مست فیض شو از فتح باب صبحگاه
Дили сиёҳон май кашанд аз синаи софони инфеъол
دل سیاهان می کشند از سینه صافان انفعال
Чеҳра шаб шуд арақи рез аз ҳиҷоби субҳгоҳ
چهره شب شد عرق ریز از حجاب صبحگاه
Гарчи мегӯйанд борон нест дар абри сифед
گرچه می گویند باران نیست در ابر سفید
Файз май боради зи симои саҳоби субҳгоҳ
فیض می بارد ز سیمای سحاب صبحگاه
намешавад чун чеҳраи хуршеди заррини чеҳра аш
می شود چون چهره خورشید زرین چهره اش
Ҳар ки рӯ аз сидқи молад бар рикоби субҳгоҳ
هر که رو از صدق مالد بر رکاب صبحگاه
намедиҳад ёд аз сабки ҷавлонии даврони айш
می دهد یاد از سبک جولانی دوران عیش
Орифонро хандаи по дар рикоби субҳгоҳ
عارفان را خنده پا در رکاب صبحگاه
Теғи сероби ту дар оғӯши захми ошиқон
تیغ سیراب تو در آغوش زخم عاشقان
Ҳаст дар коми хуморолӯд , оби субҳгоҳ
هست در کام خمارآلود، آب صبحگاه
Гар баёзи гардан миноӣ меуфтад ба даст
گر بیاض گردن مینای می افتد به دست
наметавон шуд дар дили шаби комёби субҳгоҳ
می توان شد در دل شب کامیاب صبحگاه
Чашм агар дорӣ ки чун хуршеди равшандили шӯй
چشم اگر داری که چون خورشید روشندل شوی
Ҳимматии соиб талаб кун аз ҷаноби субҳгоҳ
همتی صائب طلب کن از جناب صبحگاه