То зи хати пушти лаби ҷони бахш ҷонон шуд сиёҳ

تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاه

Олами равшан ба чашми об ҳайвон шуд сиёҳ

عالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه

Чашмаи хуршед дар гирди кудурат ғӯта зад

چشمه خورشید در گرد کدورت غوطه زد

То зи хати анбарин , рухсор ҷонон шуд сиёҳ

تا ز خط عنبرین، رخسار جانان شد سیاه

Шуд ба андаки фурсатӣ фармонравоӣ равад нил

شد به اندک فرصتی فرمانروای رود نیل

Рӯй Юсуфгар з даст андоз ихвон шуд сиёҳ

روی یوسف گر ز دست انداز اخوان شد سیاه

Равшании бахш назар бошад зи буии перҳан

روشنی بخش نظر باشد ز بوی پیرهن

Миср агар бар дидаи Юсуфи з зиндон шуд сиёҳ

مصر اگر بر دیده یوسف ز زندان شد سیاه

Тирагӣ дар остин дорад либоси орият

تیرگی در آستین دارد لباس عاریت

Рӯй моҳ аз миннати хуршед тобон шуд сиёҳ

روی ماه از منت خورشید تابان شد سیاه

Рўмтоб аз силии даврон ки мғзоФрўз шуд

رومتاب از سیلی دوران که مغزافروز شد

Рӯй анбар то з даст андоз Аммон шуд сиёҳ

روی عنبر تا ز دست انداز عمان شد سیاه

Дидае каз сирчшмии серума бениш наёфт

دیده ای کز سیرچشمی سرمه بینش نیافت

Ҳамчуи майли оташин аз мад эҳсон шуд сиёҳ

همچو میل آتشین از مد احسان شد سیاه

Гӯшаи чашмии зи Лайлии қисмат маҷнӯн нашуд

گوشه چشمی ز لیلی قسمت مجنون نشد

Гарчи зоҳши равзани чашм ғизолон шуд сиёҳ

گرچه زآهش روزن چشم غزالان شد سیاه

Сабр кун бар тираи бахтиҳо ки Тифли шер ро

صبر کن بر تیره بختی ها که طفل شیر را

Неъмат алвон диҳад модар , чу пистон шуд сиёҳ

نعمت الوان دهد مادر، چو پستان شد سیاه

Дрнгирди суҳбати ойӣна бо оби равон

درنگیرد صحبت آیینه با آب روان

Бар Сикандари зиндагӣ аз об ҳайвон шуд сиёҳ

بر سکندر زندگی از آب حیوان شد سیاه

Ҷилваи Лайлӣ ба таҳсинии з хокам барнадошт

جلوه لیلی به تحسینی ز خاکم برنداشت

Гарчи аз машқи ҷунуни ман биёбон шуд сиёҳ

گرچه از مشق جنون من بیابان شد سیاه

Аз гушӯдани рӯзи маҳшарро сияҳ созад чу шаб

از گشودن روز محشر را سیه سازد چو شب

Бас ки соиби номаи умрами з исён шуд сиёҳ

بس که صائب نامه عمرم ز عصیان شد سیاه