То ма рӯй ту партав бар ҷаҳон андохта

تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته

Пеш ҳар вайронаи ганҷ шоягон андохта

پیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته

Панҷаи зӯроварони фикрро андешаи ?ут

پنجه زورآوران فکر را اندیشه ات

Бар замини аҷз чун барг хазон андохта

بر زمین عجز چون برگ خزان انداخته

Гавҳари шҳўорро дар аҳди шикарханди ту

گوهر شهوار را در عهد شکرخند تو

Аз даҳани беруни садаф чун устихон андохта

از دهن بیرون صدف چون استخوان انداخته

Хати райҳона ки не дар нохун ёқӯт кард

خط ریحانت که نی در ناخن یاقوت کرد

Манишёнро чун қалами шқ дар бенон андохта

منشیان را چون قلم شق در بنان انداخته

Чун кафи хунин ба хоки роҳи хӯни лаъл ро

چون کف خونین به خاک راه خون لعل را

Аз даҳан дар даври ёқӯти ту кон андохта

از دهن در دور یاقوت تو کان انداخته

Субҳи хезони қиёматро нигоҳи гарми ту

صبح خیزان قیامت را نگاه گرم تو

Дар ғалат аз фитнаи охир замон андохта

در غلط از فتنه آخر زمان انداخته

Иштиёқи ҳалқаи гӯши ту дар сулби садаф

اشتیاق حلقه گوش تو در صلب صدف

Дар гуҳарҳо печу тоб ресмон андохта

در گهرها پیچ و تاب ریسمان انداخته

Кӯдаки ин бум ва барро ҳоҷат таълим нест

کودک این بوم و بر را حاجت تعلیم نیست

То алиф гуфтааст , новак бар нишон андохта

تا الف گفته است، ناوک بر نشان انداخته

Аз дили саҳройии худ чашм то пӯшида ам

از دل صحرایی خود چشم تا پوشیده ام

Хештанро дар фазоӣ ломакон андохта

خویشتن را در فضای لامکان انداخته

Ман кӣми соиб ки халлоқи сухан дар ин мақом

من کیم صائب که خلاق سخن در این مقام

Калаки маънии офаринро аз бенон андохта

کلک معنی آفرین را از بنان انداخته