Ин чаҳ хуршедаст ёрб аз уфуқи тобон шуда ?
این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟
Каз тамошояши фалаки як дидаи ҳайрон шуда
کز تماشایش فلک یک دیده حیران شده
намешавад хуршеди тобонро гулоби перҳан
می شود خورشید تابان را گلاب پیرهن
Ҳар киро дили об чун шабнами дарин бустон шуда
هر که را دل آب چون شبنم درین بستان شده
Май дӯди гӯии саодат дар рикоби давлаташ
می دود گوی سعادت در رکاب دولتش
Қомат ҳар каси зи бори дард чун чавгон шуда
قامت هر کس ز بار درد چون چوگان شده
Шиква аз пасту баланди даҳр коФрнъмтӣ аст
شکوه از پست و بلند دهر کافرنعمتی است
Сайл дар кҳсор аз сахтии сабки ҷавлон шуда
سیل در کهسار از سختی سبک جولان شده
Май баради дили бас ки ширини кории Фарҳоди ман
می برد دل بس که شیرین کاری فرهاد من
Хонаи ойӣна бар ширини лабони зиндон шуда
خانه آیینه بر شیرین لبان زندان شده
Гирди хории пеши хези корвон иззат аст
گرد خواری پیش خیز کاروان عزت است
Ҳасани Юсуфи хуши қумош аз силии ихвон шуда
حسن یوسف خوش قماش از سیلی اخوان شده
Равзани хуршедро кардааст дӯди дили сиёҳ
روزن خورشید را کرده است دود دل سیاه
Бас ки дил бар оташи рухсор ӯ бирён шуда
بس که دل بر آتش رخسار او بریان شده
Аз шикваи худ сабк кардааст кӯҳи қоф ро
از شکوه خود سبک کرده است کوه قاف را
Ҳар ки чун анқои зи чашми мардумони пинҳон шуда
هر که چون عنقا ز چشم مردمان پنهان شده
Чарби нармиро набошад чўбкорӣ дар қафо
چرب نرمی را نباشد چوبکاری در قفا
Аз хилол осӯдааст он кас ки бедандон шуда
از خلال آسوده است آن کس که بی دندان شده
наметавонад шҳпри иқбол чун шоҳин гушӯд
می تواند شهپر اقبال چون شاهین گشود
Пеш ҳар кас чун тарозуи сангу зари яксон шуда
پیش هر کس چون ترازو سنگ و زر یکسان شده
Дар дили софами ғубор кӣна натавон ёфтан
در دل صافم غبار کینه نتوان یافتن
Муҳраи гул дар муҳӣтами гавҳари ғалатон шуда
مهره گل در محیطم گوهر غلطان شده
Моҳи идам дар ғубор аз чашм пинҳон гашта аст
ماه عیدم در غبار از چشم پنهان گشته است
То ба соҳил киштем зини баҳр бепоён шуда
تا به ساحل کشتیم زین بحر بی پایان شده
Гаштам аз ашки надомати махзани ганҷи гуҳар
گشتم از اشک ندامت مخزن گنج گهر
Хонаи ман чун садафи маъмури азин борон шуда
خانه من چون صدف معمور ازین باران شده
Ҳар киро ойӣнаи гашт аз худнамоеи сади роҳ
هر که را آیینه گشت از خودنمایی سد راه
Чун Сикандари ноумед аз чашмаи ҳайвон шуда
چون سکندر ناامید از چشمه حیوان شده
Аз камони осмони соиби кушоди дили мҷу
از کمان آسمان صائب گشاد دل مجو
Хандаи сӯфори ӣнҷои ғунча чун пайкон шуда
خنده سوفار اینجا غنچه چون پیکان شده