Раҳм кардан бар ситамкорон , ситам бар олимӣ аст

رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است

Пунба бар доғи паланги хашмгин биҷо манеҳ

پنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه

Дасти холӣ бар дил муҳтоҷ мебошад гарон

دست خالی بر دل محتاج می باشد گران

Чун надории хурдаи зар , даст бар дилҳо манеҳ

چون نداری خرده زر، دست بر دلها منه

Рӯҳи қудсиро макун соиби асири обу гул

روح قدسی را مکن صائب اسیر آب و گل

Шарм кун , бори харон бар гардан исо манеҳ

شرم کن، بار خران بر گردن عیسی منه

Бо вуҷӯд бебарӣ дар ҳеҷ маҳфил по манеҳ

با وجود بی بری در هیچ محفل پا منه

Барнадорӣ борӣ аз дил , бор бар дилҳо манеҳ

برنداری باری از دل، بار بر دلها منه

Шамъ аз гардани фарозии сар ба ҷои пои ниҳод

شمع از گردن فرازی سر به جای پا نهاد

Тарк кун гарданкашӣ , сарро ба ҷой по манеҳ

ترک کن گردنکشی، سر را به جای پا منه

Ҳайрату осӯдагиро фарқ кун аз икдгр

حیرت و آسودگی را فرق کن از یکدگر

Тӯҳмати ғифлат ба чашми дурбин мо манеҳ

تهمت غفلت به چشم دوربین ما منه

Монеъи сайли сабк ҷавлон нагардад кӯчаи банд

مانع سیل سبک جولان نگردد کوچه بند

Ошиқонро остин бар чашм хўнполо манеҳ

عاشقان را آستین بر چشم خونپالا منه

Гар намехоҳӣ шавад помоли ҳасани хизматат

گر نمی خواهی شود پامال حسن خدمتت

Вақт рафтани миҳмонро кафши пеш по манеҳ

وقت رفتن میهمان را کفش پیش پا منه

Ном ҳар кас дар хури санг нишон гардад баланд

نام هر کس در خور سنگ نشان گردد بلند

Пушти осоиш ба кӯҳи қоф эй анқо манеҳ

پشت آسایش به کوه قاف ای عنقا منه

Дар ниёами танги натавонади ду теғ осӯда шуд

در نیام تنگ نتواند دو تیغ آسوده شد

Брнёиӣ то зи худ дар хилвати мо по манеҳ

برنیایی تا ز خود در خلوت ما پا منه