Бетаъаммул бар бисоти покбозон по манеҳ

بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه

То нашаве даст аз ҷони пой дар дарё манеҳ

تا نشویی دست از جان پای در دریا منه

Қисмати сайёд аз сайди ҳарами дил хӯрдан аст

قسمت صیاد از صید حرم دل خوردن است

Амн май хоҳӣ , зи ҳади хеши берун по манеҳ

امن می خواهی، ز حد خویش بیرون پا منه

Чун надории тарҷумонии ҳамчуи исо дар канор

چون نداری ترجمانی همچو عیسی در کنار

Меҳри хомӯшӣ чу Марям бар лаб гуё манеҳ

مهر خاموشی چو مریم بر لب گویا منه

Гӯшагирӣ дар миёни халқ танҳо бӯдан аст

گوشه گیری در میان خلق تنها بودن است

Бар дили худ бори кӯҳи қоф чун анқо манеҳ

بر دل خود بار کوه قاف چون عنقا منه

Бар сбкрўҳони гарони гардидан аз инсоф нест

بر سبکروحان گران گردیدن از انصاف نیست

Барнадорӣ борӣ аз дил , бор бар дилҳо манеҳ

برنداری باری از دل، بار بر دلها منه

Чоҳи хас пӯшӣаст дар ҳар гоми ин ваҳшати саро

چاه خس پوشی است در هر گام این وحشت سرا

Бе Асои зинҳор дар саҳрои имкон по манеҳ

بی عصا زنهار در صحرای امکان پا منه

Гӯшаи гир аз халқ чун ойӣнаи ?ут безанг шуд

گوشه گیر از خلق چون آیینه ات بی زنگ شد

Хирмани худро чу кардӣ пок дар саҳро манеҳ

خرمن خود را چو کردی پاک در صحرا منه

Оҳи сард ноумедӣ мекунад кори хазон

آه سرد ناامیدی می کند کار خزان

Чӯби манъ эй боғбон дар пеши роҳ мо манеҳ

چوب منع ای باغبان در پیش راه ما منه

намешавад бар зуди сирӣҳо гувоҳи пои баҷо

می شود بر زود سیریها گواه پا بجا

Вақт рафтани миҳмонро кафши пеш по манеҳ

وقت رفتن میهمان را کفش پیش پا منه

Болаш хораст сар аз хоб чун сангин шавад

بالش خار است سر از خواب چون سنگین شود

Зери сар чун тан прессатон болаш хоро манеҳ

زیر سر چون تن پرستان بالش خارا منه

Шҳпри парвонаи натавонади ниқоб шамъ шуд

شهپر پروانه نتواند نقاب شمع شد

Парда бар рухсори худ эй оташин симо манеҳ

پرده بر رخسار خود ای آتشین سیما منه

Нусхаи доғӣ ба дасти ор аз дили пуршӯри мо

نسخه داغی به دست آر از دل پرشور ما

Дил ба доғ бенамак чун лола ҳмро манеҳ

دل به داغ بی نمک چون لاله حمرا منه

Аз тавозуъҳои расмӣ мекунандат сангсор

از تواضع های رسمی می کنندت سنگسار

То муяссар мешавад аз хонаи берун по манеҳ

تا میسر می شود از خانه بیرون پا منه

Дидаро аз хӯн дил магузор соиб бе насиб

دیده را از خون دل مگذار صائب بی نصیب

Ончӣ май бояд ба соғари рехт дар мино манеҳ

آنچه می باید به ساغر ریخت در مینا منه