Аз дили савдоеи мо осмон рангаст кӯҳ
از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه
Аз ҳилоли тешаи мо оташин чангаст кӯҳ
از هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Бас ки аз фарёди ман дар синааш печидаи дард
بس که از فریاد من در سینه اش پیچیده درد
Бо фалак аз хушки мағзӣ бар сар ҷангаст кӯҳ
با فلک از خشک مغزی بر سر جنگ است کوه
Ақлро оҷиз кунад кӯҳи ғам аз гарданкашӣ
عقل را عاجز کند کوه غم از گردنکشی
Зери рони шаҳсавори ишқ шбрнгаст кӯҳ
زیر ران شهسوار عشق شبرنگ است کوه
Чархроносозӣ мо ин чунин носоз кард
چرخ را ناسازی ما این چنین ناساز کرد
Варна бо ҳар кас ки оҳангаст , оҳангаст кӯҳ
ورنه با هر کس که آهنگ است، آهنگ است کوه
Бар ту аз сангини рикобии домани саҳро шуда аст
بر تو از سنگین رکابی دامن صحرا شده است
Варна бар сайли баҳорони сина тангаст кӯҳ
ورنه بر سیل بهاران سینه تنگ است کوه
Чеҳраи кҳсори лаълӣ аз фурӯғ лола нест
چهره کهسار لعلی از فروغ لاله نیست
Аз шарори тешаи мо оташин рангаст кӯҳ
از شرار تیشه ما آتشین رنگ است کوه
Пеши кӯҳи дард мо бошад сабк чун барги коҳ
پیش کوه درد ما باشد سبک چون برگ کاه
Варна дар мизон бедардон гаронсангаст кӯҳ
ورنه در میزان بی دردان گرانسنگ است کوه
Пеши азингар нохун аз Фарҳод отшдст дошт
پیش ازین گر ناخن از فرهاد آتشدست داشت
Ин замон аз тешаи мо оташин чангаст кӯҳ
این زمان از تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Аз шикваи кӯҳкан чун санг Тифлон шуд сабк
از شکوه کوهکن چون سنگ طفلان شد سبک
Гарчи аз тамкини саропои ақл ва фарҳангаст кӯҳ
گرچه از تمکین سراپا عقل و فرهنگ است کوه
Бешуҷоат кор накушояд бузургонро ба ҳалам
بی شجاعت کار نگشاید بزرگان را به حلم
Дар мақоми бурдбории теғ дар чангаст кӯҳ
در مقام بردباری تیغ در چنگ است کوه
Бехабар аз сӯрати аҳволи ҳасан ва ишқ нест
بی خبر از صورت احوال حسن و عشق نیست
Гарчи чун ойӣнаи доим дар таҳ зангаст кӯҳ
گرچه چون آیینه دایم در ته زنگ است کوه
Бодбони айшро чун абри бргрдўни расон
بادبان عیش را چون ابر برگردون رسان
Аз фурӯғи лолаи чандоне ки гулрангаст кӯҳ
از فروغ لاله چندانی که گلرنگ است کوه
Нест соиби ҳеҷ каси маҳрӯм аз эҳсони ишқ
نیست صائب هیچ کس محروم از احسان عشق
Гарчи аз саҳрост майдони соҳиб аврангаст кӯҳ
گرچه از صحراست میدان صاحب اورنگ است کوه