Теша зад бар пои худ ҳар кас ки зад бар пои кӯҳ

تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه

Дасти кӯтаҳи дор чун Фарҳод аз аизои кӯҳ

دست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه

Пой печидааст дар домони тамкини зери теғ

پای پیچیده است در دامان تمکین زیر تیغ

Доғ дорад прдлонро табъ бе пурвои кӯҳ

داغ دارد پردلان را طبع بی پروای کوه

Хозинӣ чун санг набӯд гавҳари асрор ро

خازنی چون سنگ نبود گوهر اسرار را

Зин сабаб бошанд равшани гавҳарони ҷӯёии кӯҳ

زین سبب باشند روشن گوهران جویای کوه

Ҳар ки дорад пштбонӣ , ғам намедонад ки чист

هر که دارد پشتبانی، غم نمی داند که چیست

Хандаи мастона Кебекаст аз болои кӯҳ

خنده مستانه کبک است از بالای کوه

намешавад шерозаи дили орифи огоҳ ро

می شود شیرازه دل عارف آگاه را

Аз таҷаллӣ гарчи май пошади зи ҳам аҷзои кӯҳ

از تجلی گرچه می پاشد ز هم اجزای کوه

Пеш ӯ хуршед андозад сипар ҳар субҳгоҳ

پیش او خورشید اندازد سپر هر صبحگاه

Зини сабаб бар абр сояд теғи истиғнои кӯҳ

زین سبب بر ابر ساید تیغ استغنای کوه

Нест аз дарди талаби осӯдагии аўтод ро

نیست از درد طلب آسودگی اوتاد را

Бар сари оташ буд аз лола зон рўпои кӯҳ

بر سر آتش بود از لاله زان روپای کوه

Аз лаби лаъли ту ҳар хӯнӣ ки пинҳон ме хӯрд

از لب لعل تو هر خونی که پنهان می خورد

намекунад аз лолаи гул ҳар сол аз симои кӯҳ

می کند از لاله گل هر سال از سیمای کوه

Рӯзии собити қадам аз олам боло расад

روزی ثابت قدم از عالم بالا رسد

намешавад абри баҳорони бӯстони пирои кӯҳ

می شود ابر بهاران بوستان پیرای کوه

Гирди кулуфт аз дили ман ҳам гаронӣ май барад

گرد کلفت از دل من هم گرانی می برد

Аз сари Фарҳод агрбирўн равад савдои кӯҳ

از سر فرهاد اگربیرون رود سودای کوه

Пой печидааст дар домони таслиму ризо

پای پیچیده است در دامان تسلیم و رضا

Бар сар ганҷаст азон пайвастаи соиби пои кӯҳ

بر سر گنج است ازان پیوسته صائب پای کوه