Ба соғар нақл кард аз хами шароби оҳистаи оҳиста

به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهسته

Баромад аз пас кӯҳи офтоби оҳистаи оҳиста

برآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته

Фиреб рӯй отшнок ӯ хӯрдам , надонистам

فریب روی آتشناک او خوردم، ندانستم

Ки хоҳад хӯрд хӯнам чун кабоби оҳистаи оҳиста

که خواهد خورد خونم چون کباب آهسته آهسته

зи бас дар пардаи афсона бо ӯ ҳол худ гуфтам

ز بس در پرده افسانه با او حال خود گفتم

Гарони гаштам ба чашмаши ҳамчуи хоби оҳистаи оҳиста

گران گشتم به چشمش همچو خواب آهسته آهسته

Кабоби нозуки дили оташ ҳамвор ме хоҳад

کباب نازک دل آتش هموار می خواهد

Барафкан аз изори худ ниқоби оҳистаи оҳиста

برافکن از عذار خود نقاب آهسته آهسته

Макун таъҷил то аз ишқ рангӣ барканд карт

مکن تعجیل تا از عشق رنگی برکند کارت

Ки созад сангро лаъли офтоби оҳистаи оҳиста

که سازد سنگ را لعل آفتاب آهسته آهسته

Ҷудои заҳри худро андак андак мекунад зоҳир

جدایی زهر خود را اندک اندک می کند ظاهر

Ки гардад талх дар минои гулоби оҳистаи оҳиста

که گردد تلخ در مینا گلاب آهسته آهسته

Сароеро ки соҳиб нест вайронӣаст меъмораш

سرایی را که صاحب نیست ویرانی است معمارش

Дил беишқ мегардад хароби оҳистаи оҳиста

دل بی عشق می گردد خراب آهسته آهسته

Ба нури сина бе кӣнаи душманро ҳўолт кун

به نور سینه بی کینه دشمن را حوالت کن

Ки май резади каттонро моҳтоби оҳистаи оҳиста

که می ریزد کتان را ماهتاب آهسته آهسته

Машав дилтанг агар як чанд ашкат беасар бошад

مشو دلتنگ اگر یک چند اشکت بی اثر باشد

Ки созад хокро гулзор , оби оҳистаи оҳиста

که سازد خاک را گلزار، آب آهسته آهسته

Ба ин хурсандам аз нисёни рӯзафзӯни перӣ ҳо

به این خرسندم از نسیان روزافزون پیری ها

Ки аз дил май баради ёди шабоби оҳистаи оҳиста

که از دل می برد یاد شباب آهسته آهسته

Хат аўриш шуд охир , киро май гашт дар хотир

خط اوریش شد آخر، که را می گشت در خاطر

Ки гардад ояи раҳмати азоби оҳистаи оҳиста ?

که گردد آیه رحمت عذاب آهسته آهسته؟

Дилӣ нагузошт дар ман ваъдаҳои пуч ӯ соиб

دلی نگذاشت در من وعده های پوچ او صائب

Шикасти ин киштӣ аз мавҷи сароби оҳистаи оҳиста

شکست این کشتی از موج سراب آهسته آهسته

Набӯд аз Хизри камтар дар расоеи умри ман соиб

نبود از خضر کمتر در رسایی عمر من صائب

Гиреҳ шуд риштаам аз печу тоби оҳистаи оҳиста

گره شد رشته ام از پیچ و تاب آهسته آهسته

Хониш
ғзл шморҳ 164 — прӣ соткнӣ ъндлӣб