На тбхолаҳаст бар гирди даҳони ёри афтода
نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده
Ки гавҳарҳо бурун аз махзани асрори афтода
که گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده
Кадомин сарви болоро гузори афтода бар гулшан ?
کدامین سرو بالا را گذار افتاده بر گلشن؟
Ки аз хамёзаи дасти шохи гул аз кори афтода
که از خمیازه دست شاخ گل از کار افتاده
Ба чини орияти домони истиғнои нёлоид
به چین عاریت دامان استغنا نیالاید
зи баси шамшери абрӯии ту ҷавҳардори афтода
ز بس شمشیر ابروی تو جوهردار افتاده
Нагирад пардаи ғифлат агар чашми азизон ро
نگیرد پرده غفلت اگر چشم عزیزان را
Матоъи Юсуфӣ дар ҳар сари бозори афтода
متاع یوسفی در هر سر بازار افتاده
Ба об рӯй худ дар миннатҳои умр май ларзам
به آب روی خود در منتهای عمر می لرزم
Ба даст раъша дорам соғари саршори афтода
به دست رعشه دارم ساغر سرشار افتاده
Мҷу дар сояи боли ҳумои амнияти хотир
مجو در سایه بال هما امنیت خاطر
Ки ин ганҷи гуҳар дар сояи девори афтода
که این گنج گهر در سایه دیوار افتاده
Ки мегуяд самар дар пухтагӣ бар хок меуфтад ?
که می گوید ثمر در پختگی بر خاک می افتد؟
Сари Мансур аз хомӣ ба пои дори афтода
سر منصور از خامی به پای دار افتاده
Фалак беҳуда мегардад тараф бо оҳи гарми ман
فلک بیهوده می گردد طرف با آه گرم من
Сипар пучаст бо теғӣ ки лангардори афтода
سپر پوچ است با تیغی که لنگردار افتاده
Нашавед гирди хоби ғифлат аз чашми гронхўобм
نشوید گرد خواب غفلت از چشم گرانخوابم
зи баси сайлоби умри ман сбкрФтори афтода
ز بس سیلاب عمر من سبکرفتار افتاده
Буд ғофили зи доми зери хоками чашми зоҳирбин
بود غافل ز دام زیر خاکم چشم ظاهربین
Вагарнаи риштаи тасбеҳ аз зуннори афтода
وگرنه رشته تسبیح از زنار افتاده
Занад бар санги сар аз ғайрати калаки гуҳарборам
زند بر سنگ سر از غیرت کلک گهربارم
Агар чаҳ тешаи Фарҳоди ширини кори афтода
اگر چه تیشه فرهاد شیرین کار افتاده
Кадомин срўболоро худоё дар назар дорад
کدامین سروبالا را خدایا در نظر دارد
Ки меҳри олами ороро зи сари дастори афтода
که مهر عالم آرا را ز سر دستار افتاده
Азон соиби сар аз пои хиҷолат барнаме дорам
ازان صائب سر از پای خجالت برنمی دارم
Ки ризқам чун қалами гуфтор бе кирдори афтода
که رزقم چون قلم گفتار بی کردار افتاده