Мадон аз бе ниёзии табъи мангар саркаши афтода

مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتاده

Ки аз беравғаниҳо дар чароғами оташи афтода

که از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده

Ниҳон дар парда тазвир дорад дарди нокомӣ

نهان در پرده تزویر دارد درد ناکامی

Ба зоҳир май намояди ром , аммо саркаши афтода

به ظاهر می نماید رام، اما سرکش افتاده

Нигаҳ дорам ба қади хами чисони умри сбкрўро ?

نگه دارم به قد خم چسان عمر سبکرو را؟

Сарукори хадангам бо камони пуркаши афтода

سروکار خدنگم با کمان پرکش افتاده

Марв аз раҳ ба ҳасани бодаи лаълӣ ки ин гулгун

مرو از ره به حسن باده لعلی که این گلگون

Ба зоҳир май намояди ром , аммо саркаши афтода

به ظاهر می نماید رام، اما سرکش افتاده

Ба мазлӯмон сироят мекунад феъли бади золим

به مظلومان سرایت می کند فعل بد ظالم

Ки аз бедоди шерон дар Нитсаатон оташи афтода

که از بیداد شیران در نیستان آتش افتاده

Маро дар беқарорӣ чун фалак маъзӯр ме дорад

مرا در بی قراری چون فلک معذور می دارد

Нигоҳи ҳарки бар рухсораи он маҳваши афтода

نگاه هرکه بر رخساره آن مهوش افتاده

Науфтодааст бар хоки гулистони сояаш соиб

نیفتاده است بر خاک گلستان سایه اش صائب

зи баси нахли баланди қомат ӯ саркаши афтода

ز بس نخل بلند قامت او سرکش افتاده