Ки ёрб гарм дар рухсори он нозуки миёни дида ?

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟

Ки он мӯии камар чун мӯии оташи дидаи печида

که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Муҳайёии дуои шӯ чун равон шуд ашк аз дида

مهیای دعا شو چون روان شد اشک از دیده

Ки нақш меҳр гирад хуби коғазҳои нами дида

که نقش مهر گیرد خوب کاغذهای نم دیده

Хамӯшӣ пардаи пӯш айб бошад бекамолон ро

خموشی پرده پوش عیب باشد بی کمالان را

зи бедорон буд дар зери домани пои хобида

ز بیداران بود در زیر دامن پای خوابیده

Камоли ноқисон дар шӯҳрат беоқибат бошад

کمال ناقصان در شهرت بی عاقبت باشد

Каз ангушти ишорати моҳи нав бар хеши болида

کز انگشت اشارت ماه نو بر خویش بالیده

Ба озодии зи тороҷи хазони солими тавон ҷустан

به آزادی ز تاراج خزان سالم توان جستن

Ки сарсабзаст доими сарв аз домони барчӣда

که سرسبزست دایم سرو از دامان برچیده

Макун гарданкашӣ бо халқ агар аз ҳӯшёроне

مکن گردنکشی با خلق اگر از هوشیارانی

Ки фили масти гардун чун туро бисёр молидаа

که فیل مست گردون چون ترا بسیار مالیده

Агар сад соли солик чун фалаки гирд ҷаҳон гардад

اگر صد سال سالک چون فلک گرد جهان گردد

Нагардад то ба гирди худ , намегардад ҷаҳони дида

نگردد تا به گرد خود، نمی گردد جهان دیده

Нагардад санги роҳи фикри рангини даврии манзил

نگردد سنگ راه فکر رنگین دوری منزل

Ҳинои як шаб ба ҳндстон равад бо пои хобида

حنا یک شب به هندستان رود با پای خوابیده

Ба мавзунӣ илм натавон шудани соиб ба осонӣ

به موزونی علم نتوان شدن صائب به آسانی

Ки баҳри мисраии як умри худ бар худ сарви печида

که بهر مصرعی یک عمر خود بر خود سرو پیچیده