Ба ситам кӣ равад аз ҷои дили ғами дида ?

به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟

Ин сапандӣаст ки марги басии оташи дида

این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

Захми носури ман аз ҳасрат машкаст кабоб

زخم ناسور من از حسرت مشک است کباب

Шонаи зулфи сиёҳаш ба самани печида

شانه زلف سیاهش به سمن پیچیده

Гавҳари рози маро бар каф изҳор гузошт

گوهر راز مرا بر کف اظهار گذاشت

Дида ашк фишон аз нигаҳи дуздида

دیده اشک فشان از نگه دزدیده

Чаҳ ғам аз нози харидор гронҷон дорад ?

چه غم از ناز خریدار گرانجان دارد؟

Он ки аз гармии бозори дукони барчӣда

آن که از گرمی بازار دکان برچیده

Аз хаёли гули рухсори ту ҳар қатраи ашк

از خیال گل رخسار تو هر قطره اشک

Гул абрӣаст ки дар хӯни шафақи ғлтидаҳ

گل ابری است که در خون شفق غلطیده

Гавҳариро ки зФрхон набӯд ҷавҳаряш

گوهری را که ظفرخان نبود جوهریش

Ншморндши арбоби хиради санҷида

نشمارندش ارباب خرد سنجیده