Гар аз таоми тан ом мешавад фарбеҳ

گر از طعام تن عام می شود فربه

Тани Карими з атъом мешавад фарбеҳ

تن کریم ز اطعام می شود فربه

Кафи Карими зи резиш ба хеш ме болад

کف کریم ز ریزش به خویش می بالد

з май тиҳӣ чу шуд ин ҷом мешавад фарбеҳ

ز می تهی چو شد این جام می شود فربه

Ғизои рӯҳ буд қисмати лаби хомӯш

غذای روح بود قسمت لب خاموش

Қадаҳи зи бода глФом мешавад фарбеҳ

قدح ز باده گلفام می شود فربه

Агар чаҳ дар хур сайёд нест туъмаи ман

اگر چه در خور صیاد نیست طعمه من

зи сайди лоғари ман дом мешавад фарбеҳ

ز صید لاغر من دام می شود فربه

зи дарду доғи муҳаббат тамом гардад дил

ز درد و داغ محبت تمام گردد دل

зи пухтагии самар хом мешавад фарбеҳ

ز پختگی ثمر خام می شود فربه

Гудохтааст касеро ки шавқи бӯсу канор

گداخته است کسی را که شوق بوس و کنار

Куҷои зи нома ва пайғом мешавад фарбеҳ ?

کجا ز نامه و پیغام می شود فربه؟

Замин шӯр диҳад болу пар ба мавҷи сароб

زمین شور دهد بال و پر به موج سراب

зи орзӯи дил худком мешавад фарбеҳ

ز آرزو دل خودکام می شود فربه

Агар ту пунбаи ғифлати бароварӣ аз гӯш

اگر تو پنبه غفلت برآوری از گوش

Ҳазор бистар ором мешавад фарбеҳ

هزار بستر آرام می شود فربه

Насиби чарб забонон шавад ҳаловати айш

نصیب چرب زبانان شود حلاوت عیش

зи қанди писта ва бодом мешавад фарбеҳ

ز قند پسته و بادام می شود فربه

Чаро хӯрам ғами рӯзӣ , ки мурғи қонеъи ман

چرا خورم غم روزی، که مرغ قانع من

Чу дона аз гиреҳ дом мешавад фарбеҳ

چو دانه از گره دام می شود فربه

Ба чашм шӯр кунандаш чу моҳи дунбаи гудоз

به چشم شور کنندش چو ماه دنبه گداز

Ду ҳафта ҳар ки з айём мешавад фарбеҳ

دو هفته هر که ز ایام می شود فربه

Алоҷи сиқл ба зинат наме тавон кардан

علاج ثقل به زینت نمی توان کردن

Кӣ аз либос , ба андом мешавад фарбеҳ ?

کی از لباس، به اندام می شود فربه؟

Ба захми санг парешон кунанд мағзаш ро

به زخم سنگ پریشان کنند مغزش را

зи пӯст ҳар ки чу бодом мешавад фарбеҳ

ز پوست هر که چو بادام می شود فربه

Заъиф гашта чунон дайн ба аҳди мо соиб

ضعیف گشته چنان دین به عهد ما صائب

Ки нафаси кофар аз ислом мешавад фарбеҳ

که نفس کافر از اسلام می شود فربه