Бар он изор на зулфи мушавваши афтода

بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

Ки мавҷ бар рухи саҳбоӣ бе ғаши афтода

که موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Туро ба чашм маҳоласт микшон нахуранд

ترا به چشم محال است میکشان نخورند

Чунин ки бодаи ҳасани ту бе ғаши афтода

چنین که باده حسن تو بی غش افتاده

Қалами зи номаи шавқам ба хеш ме ларзад

قلم ز نامه شوقم به خویش می لرزد

Ки неи савор ба саҳрои оташи афтода

که نی سوار به صحرای آتش افتاده

зи шонае ки ба зулфат кашидааст насим

ز شانه ای که به زلفت کشیده است نسیم

Ҳазор риштаи ҷон дар кашокаши афтода

هزار رشته جان در کشاکش افتاده

Ба дасти бодаи гулгуни Аннани мадаи зинҳор

به دست باده گلگون عنان مده زنهار

Ки нўсўорӣ ва ин асби саркаши афтода

که نوسواری و این اسب سرکش افتاده

Ғалат ба хома мӯ мекунанд бе хабарон

غلط به خامه مو می کنند بی خبران

зи фикри бас ки димоғами мушавваши афтода

ز فکر بس که دماغم مشوش افتاده

Чигуна маҳв нагардӣ зи содаи лавҳиҳо ?

چگونه محو نگردی ز ساده لوحی ها؟

Ту Тифлу хонаи дунёи мунаққаши афтода

تو طفل و خانه دنیا منقش افتاده

Дил аз назораи он лаб чигуна сайр шавад ?

دل از نظاره آن لب چگونه سیر شود؟

Суфоли ташна ба саҳбоӣ бе ғаши афтода

سفال تشنه به صهبای بی غش افتاده

зи донаи дили ман дӯди талх май хезад

ز دانه دل من دود تلخ می خیزد

Ба хирман ки дигар бози оташи афтода ?

به خرمن که دگر باز آتش افتاده؟

Аҷаб ки нола ошиқ шавад ънонгирт

عجب که ناله عاشق شود عنانگیرت

Чунин ки тавсани нози ту саркаши афтода

چنین که توسن ناز تو سرکش افتاده

з санг мегузарад софи тири мижгонаш

ز سنگ می گذرد صاف تیر مژگانش

Камони абрӯӣ ӯ бас ки пуркаши афтода

کمان ابروی او بس که پرکش افتاده

Ҳузури дили зи ғаму дард ишқ ме донад

حضور دل ز غم و درد عشق می داند

Самандарӣ ки ба дарёии оташи афтода

سمندری که به دریای آتش افتاده

Ба ҳоли сӯхтагон раҳм мекунад соиб

به حال سوختگان رحم می کند صائب

Нигоҳ ҳар ки бар он рӯй маҳваши афтода

نگاه هر که بر آن روی مهوش افتاده