На сурхи чеҳраи хуршедро шафақ карда

نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

Ки аз хиҷолат рӯй ту хӯн арақ карда

که از خجالت روی تو خون عرق کرده

Бигӯ ба ғамза ки шамшер дар ниёам кунад

بگو به غمزه که شمشیر در نیام کند

Ки шарми кишвари ҳасани туро нсқ карда

که شرم کشور حسن ترا نسق کرده

Куҷо хӯрд ғами дили кӯдакӣ ки мусҳаф ро

کجا خورد غم دل کودکی که مصحف را

Ҳамеша хатм ба гардондан варақ карда

همیشه ختم به گرداندن ورق کرده

Шудааст заврақи хуршеду моҳи тӯфонӣ

شده است زورق خورشید و ماه طوفانی

зи тоб май гул рӯй ту то арақ карда

ز تاب می گل روی تو تا عرق کرده

з рӯй сода ба ҳар кас ки ҳам сабақ шуда Эй

ز روی ساده به هر کس که هم سبق شده ای

Саҳифаи дили худ сода аз сабақ карда

صحیفه دل خود ساده از سبق کرده

Фитад чу кор ба сар , кор зулфиқор кунад

فتد چو کار به سر، کار ذوالفقار کند

Ба теғи оҳи дилиро ки дард шқ карда

به تیغ آه دلی را که درد شق کرده

зи халқи соиб ҳар кас ки рӯй гардон шуд

ز خلق صائب هر کس که روی گردان شد

Ба ҳар тараф ки кунад рӯй , рӯ ба ҳақ карда

به هر طرف که کند روی، رو به حق کرده