Аз ашки мости покии домони субҳгоҳ
از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه
Аз оҳи сарди мости раги ҷони субҳгоҳ
از آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Дастии баланди соз ки умри дарози Хизр
دستی بلند ساز که عمر دراز خضر
Мадӣ буд зи дафтари эҳсони субҳгоҳ
مدی بود ز دفتر احسان صبحگاه
Дар байзаи тӯтии дили зангори баста ро
در بیضه طوطی دل زنگار بسته را
Шикаршикан кунад шкрстони субҳгоҳ
شکرشکن کند شکرستان صبحگاه
Ҳар уқдае ки дар дил аз анҷум сипеҳр дошт
هر عقده ای که در دل از انجم سپهر داشت
Шуд сар ба сари кушодаи зи дандони субҳгоҳ
شد سر به سر گشاده ز دندان صبحگاه
Танагии зи дил , гирифтагӣ аз сина май барад
تنگی ز دل، گرفتگی از سینه می برد
Пешонии кушодаи айвони субҳгоҳ
پیشانی گشاده ایوان صبحگاه
Аз шаб чу хӯни мурда ҷаҳон орамида буд
از شب چو خون مرده جهان آرمیده بود
Пуршӯр ишқ шуд зи намакдони субҳгоҳ
پرشور عشق شد ز نمکدان صبحگاه
Нонаш ҳамеша гарм буд ҳамчуи офтоб
نانش همیشه گرم بود همچو آفتاب
Ҳаркас буд вазифа хур хон субҳгоҳ
هرکس بود وظیفه خور خوان صبحگاه
Аз иштиёқи ҷилваи он офтоби рӯ
از اشتیاق جلوه آن آفتاب رو
Қад мекашад чу сарв , хиёбони субҳгоҳ
قد می کشد چو سرو، خیابان صبحگاه
Доим ба рӯй халқ дар файз боз нест
دایم به روی خلق در فیض باز نیست
Ғофил машав зи чоки гиребони субҳгоҳ
غافل مشو ز چاک گریبان صبحگاه
Умри дуборае ки шавад тозаи ҷони азу
عمر دوباره ای که شود تازه جان ازو
Омодааст дар лаби хандони субҳгоҳ
آماده است در لب خندان صبحگاه
Бедор мекунад дил дар хоби рафта ро
بیدار می کند دل در خواب رفته را
Фарёди булбулони хуши алҳони субҳгоҳ
فریاد بلبلان خوش الحان صبحگاه
Чун гоҳўораҳи хушк чаҳ бар ҷои мондае ?
چون گاهواره خشک چه بر جای مانده ای؟
Тар кун лабӣ чу Тифли зи пистони субҳгоҳ
تر کن لبی چو طفل ز پستان صبحگاه
Мардон ба оҳи гарми мукаррар рабӯда анд
مردان به آه گرم مکرر ربوده اند
Гӯии саодат аз хами чавгони субҳгоҳ
گوی سعادت از خم چوگان صبحگاه
Чун офтоб шуд шафақӣ чеҳраам зи рашк
چون آفتاب شد شفقی چهره ام ز رشک
Каз теғ кист захми намоёни субҳгоҳ
کز تیغ کیست زخم نمایان صبحگاه
Аз ҷабҳаи кушода ба матлаб тавон расед
از جبهه گشاده به مطلب توان رسید
Соиби мадори дасти зи домони субҳгоҳ
صائب مدار دست ز دامان صبحگاه