эй олам аз зуҳӯри сифотати аён шуда

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

Басту кушоди дасти ту дарёу кон шуда

بست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Пайдоеи ту даст ашорот карда қатъ

پیدایی تو دست اشارات کرده قطع

Урёнии ту пардаи чашми ҷаҳон шуда

عریانی تو پرده چشم جهان شده

Аз бе дареғи бахшеи ҳасани Карими ту

از بی دریغ بخشی حسن کریم تو

Ҳар заррае ба ҳастӣ худ бадгумон шуда

هر ذره ای به هستی خود بدگمان شده

Чандини ҳазор фохта аз марғзори қудс

چندین هزار فاخته از مرغزار قدس

Дар ҷустуҷӯии сарви ту беошён шуда

در جستجوی سرو تو بی آشیان شده

Ҳар сабзае ки аз ҷигари хок срздаҳ аст

هر سبزه ای که از جگر خاک سرزده است

Аз ҷӯйбори зикри ту рутаби аллсон шуда

از جویبار ذکر تو رطب اللسان شده

Андешаи блндхёлони арши сайр

اندیشه بلندخیالان عرش سیر

Аз дўрбоши канаи ту дар дили ниҳон шуда

از دورباش کنه تو در دل نهان شده

Оби равони зи ҳукм ту гардӣдааст санг

آب روان ز حکم تو گردیده است سنگ

Санг аз ҳиҷоби ҳасани ту оби равон шуда

سنگ از حجاب حسن تو آب روان شده

Аз сад ҳазор фитнаи яке аз риёзи ту

از صد هزار فتنه یکی از ریاض تو

Гул кардаасту наргиси чашм батон шуда

گل کرده است و نرگس چشم بتان شده

Бо як забон , ба шукри ту ҳар сабзаи даҳ забон

با یک زبان، به شکر تو هر سبزه ده زبان

Бо сад забон , ба ҳамди ту гули як забон шуда

با صد زبان، به حمد تو گل یک زبان شده

Як қатраи арақи зи рухи лолаи ранги ту

یک قطره عرق ز رخ لاله رنگ تو

Бар барги гули чакида , лаби длстон шуда

بر برگ گل چکیده، لب دلستان شده

Аз хоки донаи сӯзи ту як донаи заъиф

از خاک دانه سوز تو یک دانه ضعیف

Беруни фитода , холи лаби дилбарон шуда

بیرون فتاده، خال لب دلبران شده

Чандини ҳазор қомат аз тири рост тар

چندین هزار قامت از تیر راست تر

Дар зери бори ишқи ту хам чун камон шуда

در زیر بار عشق تو خم چون کمان شده

Хоби гарон ба дидаи мо парда баста аст

خواب گران به دیده ما پرده بسته است

Варна чунон ки ҳаст ҷамолати аён шуда

ورنه چنان که هست جمالت عیان شده

Бе серумаи чашмро ки чунин мекунад сиёҳ ?

بی سرمه چشم را که چنین می کند سیاه؟

Олами сиёҳ дар назари серумаи дон шуда

عالم سیاه در نظر سرمه دان شده

Гулро ба рӯй тозаи оташ чаҳ нисбатаст ?

گل را به روی تازه آتش چه نسبت است؟

Дӯзах фусурдааст ки боғи ҷинон шуда

دوزخ فسرده است که باغ جنان شده

Инаст агар фиреби ту , фардост дида ам

این است اگر فریب تو، فرداست دیده ام

Соиби яке зи ҷумлаи дардии кашон шуда

صائب یکی ز جمله دردی کشان شده