Дар дил чу ғунча чанд кунӣ рангу бӯи гиреҳ ?

در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

Вокн ба нохун аз дили пурорзӯи гиреҳ

واکن به ناخن از دل پرآرزو گره

Ҷузи теғи обдори дарин рӯзгор нест

جز تیغ آبدار درین روزگار نیست

Обӣ ки ташнаро нашавад дар гулӯи гиреҳ

آبی که تشنه را نشود در گلو گره

Вақтаст шқ чу нор шавад пӯст бар танам

وقت است شق چو نار شود پوست بر تنم

Аз бас шудааст дар дили ман орзӯи гиреҳ

از بس شده است در دل من آرزو گره

Беҳудаи шохи гули ҳамаи тан даст гашта аст

بیهوده شاخ گل همه تن دست گشته است

Натавон задан ба болу пари рангу бӯи гиреҳ

نتوان زدن به بال و پر رنگ و بو گره

Бе абри домани садафаш пургуҳар шавад

بی ابر دامن صدفش پرگهر شود

Аз ғайрати он касе ки кунад обрӯи гиреҳ

از غیرت آن کسی که کند آبرو گره

Дар айни васли бохабар аз ҳасрат ман аст

در عین وصل باخبر از حسرت من است

Ҳар ташнаро ки об шавад дар гулӯи гиреҳ

هر تشنه را که آب شود در گلو گره

Аз ҳиҷр ва васл нест гушоиши дили маро

از هجر و وصل نیست گشایش دل مرا

Чун гавҳараст қисмати ман аз ду сӯи гиреҳ

چون گوهرست قسمت من از دو سو گره

Роҳи сулӯки тангтар аз чашм сӯзан аст

راه سلوک تنگتر از چشم سوزن است

То кӣ занӣ ба риштаи ҷони зи орзӯи гиреҳ ?

تا کی زنی به رشته جان ز آرزو گره؟

Соиби ҳазор уқдаи дил боз ме шавад

صائب هزار عقده دل باز می شود

Гар во шавад зи ҷабҳаи он тундхуи гиреҳ

گر وا شود ز جبهه آن تندخو گره