Аз тавба шавад саркашии нафаси зиёда

از توبه شود سرکشی نفس زیاده

Гӣрандагӣ саг шавад афзӯни зи қаллода

گیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Чун Хизр мефишор дарин хоки сияҳи пой

چون خضر میفشار درین خاک سیه پای

Каз тӯли замон сабз шавад оби ситода

کز طول زمان سبز شود آب ستاده

Аз файз чаҳ гулҳо ки начедем дами субҳ

از فیض چه گلها که نچیدیم دم صبح

Унвони съодот буд рӯй кушода

عنوان سعادات بود روی گشاده

Домони нигаҳи сафҳа нанавишта нагирад

دامان نگه صفحه ننوشته نگیرد

Дар чеҳра нўхт нарасад чеҳраи сода

در چهره نوخط نرسد چهره ساده

Онро ки буд тахти равон аз кашиши баҳр

آن را که بود تخت روان از کشش بحر

Чун сайл чаро даст нашавед зи ирода ?

چون سیل چرا دست نشوید ز اراده؟

Аз стршморӣ натавон роҳ ба ҳақи барад

از سطرشماری نتوان راه به حق برد

Дар бодияи ҳоҷат ба далеласт на ҷода

در بادیه حاجت به دلیل است نه جاده

Зон теғ ба сад захм тасаллӣ нашавад дил

زان تیغ به صد زخم تسلی نشود دل

Каз мавҷ шавад тишнагии реги зиёда

کز موج شود تشنگی ریگ زیاده

Сахтаст камони ту , вагарна буд аз оҳ

سخت است کمان تو، وگرنه بود از آه

Дар қабзаи ман чархи мқўс чу кбодаҳ

در قبضه من چرخ مقوس چو کباده

Аз ҷои Марв аз ҳар сухани пуч ки гардад

از جا مرو از هر سخن پوچ که گردد

Нозили зи баҳо , лаъл ва гуҳар шуд чу пиёда

نازل ز بها، لعل و گهر شد چو پیاده

Соиби зи гронбории дил дар сабукӣ кӯш

صائب ز گرانباری دل در سبکی کوش

Каз қофилаи пайваста буд пеши пиёда

کز قافله پیوسته بود پیش پیاده