эй чашми ту хўнризтр аз даври замона

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

Мижгони турои мардумаки дидаи нишона

مژگان ترا مردمک دیده نشانه

Маҷрӯҳи дами теғи турои муждаи куштан

مجروح دم تیغ ترا مژده کشتن

Пайғом сабӯҳӣаст ба махмури шабона

پیغام صبوحی است به مخمور شبانه

Май буд агар бо дили сад чок чаҳ мешуд ?

می بود اگر با دل صد چاک چه می شد؟

Рабтӣ ки сари зулф туро ҳаст ба шона

ربطی که سر زلف ترا هست به شانه

Холи ту камари баста ба дили бурдани ушшоқ

خال تو کمر بسته به دل بردن عشاق

Чун мӯри ҳарисӣ ки баради дона ба хона

چون مور حریصی که برد دانه به خانه

Ошиқи ҳазар аз оҳ ҳўснок надорад

عاشق حذر از آه هوسناک ندارد

Каз тири ҳавоӣ буд осӯдаи нишона

کز تیر هوایی بود آسوده نشانه

Зулфи ту чунингар дил ушшоқ кунад хӯн

زلف تو چنین گر دل عشاق کند خون

Сарпанҷа марҷон шавад аз зулфи ту шона

سرپنجه مرجان شود از زلف تو شانه

Парвонаи пурсӯхта май буд фалак ҳо

پروانه پرسوخته می بود فلک ها

намедошт агар оташи ҳасани ту забона

می داشت اگر آتش حسن تو زبانه

Мижгони ту аз дидау дили гашти тарозу

مژگان تو از دیده و دل گشت ترازو

Ҳар чанд ба тирӣ натавон зад ду нишона

هر چند به تیری نتوان زد دو نشانه

Дар рафтан ҳушаст аҷаби табли раҳилӣ

در رفتن هوش است عجب طبل رحیلی

Овози дафу бонги неу савти чғонаҳ

آواز دف و بانگ نی و صوت چغانه

Соиб накашӣ то ба гиребони сари худ ро

صائب نکشی تا به گریبان سر خود را

Ҳаргиз набарӣ гӯии саодати зи миёна

هرگز نبری گوی سعادت ز میانه