Дилгир нест аз тан , ҷонҳои занги баста

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

Кунҷи қафас биҳиштаст , бар мурғи пуршикаста

کنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Онро ки ҳаст шармии хӯн хӯрданаст кораш

آن را که هست شرمی خون خوردن است کارش

Ҷузи дил ғизо надорад шаҳбози чашми баста

جز دل غذا ندارد شهباز چشم بسته

Мушкили з по нишинад то домани қиёмат

مشکل ز پا نشیند تا دامن قیامت

Онро ки аз раҳи ишқи хорӣ ба по нишаста

آن را که از ره عشق خاری به پا نشسته

Аз ҳарф сахт бошанд фориғи кушодаи рӯйон

از حرف سخت باشند فارغ گشاده رویان

Аз захм санг бошад эмин дар набаста

از زخم سنگ باشد ایمن در نبسته

Мижгон ман нашуд хушк то шуд ҷудои зи рӯят

مژگان من نشد خشک تا شد جدا ز رویت

Гавҳар намешавад банд дар риштаи гусаста

گوهر نمی شود بند در رشته گسسته

То мумкинаст зинҳори лабро ба ханда магушо

تا ممکن است زنهار لب را به خنده مگشا

Каз роҳи ҳарза хндӣаст пурхӯни даҳони писта

کز راه هرزه خندی است پرخون دهان پسته

Ҳасанат ба зулфи парчини тасхири малик дил кард

حسنت به زلف پرچین تسخیر ملک دل کرد

Фатҳи чунин ки кардааст бо лашкари шикаста ?

فتح چنین که کرده است با لشکر شکسته؟

Дасти сабуӣ майро аз даст чун гузорем ?

دست سبوی می را از دست چون گذاریم؟

Аз баҳр ғам баровард моро ба дасти баста

از بحر غم برآورد ما را به دست بسته

Ин он ғазал ки соиби охунд муҳташам гуфт

این آن غزل که صائب آخوند محتشم گفت

Дили бурдан ба ин ранг корӣаст дасти баста

دل بردن به این رنگ کاری است دست بسته