Он хуши писари баромад аз хона ме кашида

آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

Моил ба аўФтодн чун миваи расида

مایل به اوفتادن چون میوه رسیده

Нози баҳонаи ҷӯро бар як тарафи ниҳода

ناز بهانه جو را بر یک طرف نهاده

Шарми ситезаи хуро дар хок ва хӯн кашида

شرم ستیزه خو را در خاک و خون کشیده

Молидаа остинро то бӯсаи гоҳи соид

مالیده آستین را تا بوسه گاه ساعد

То нофи перҳанро чун субҳдами дарида

تا ناف پیرهن را چون صبحدم دریده

Буии кабоби дилҳо печида дар либосаш

بوی کباب دلها پیچیده در لباسش

Хӯни ҳазор бедил аз доманаши чакида

خون هزار بیدل از دامنش چکیده

Чашм аз фасонаи ноз дар хоби субҳгоҳӣ

چشم از فسانه ناز در خواب صبحگاهی

Мижгони зи дили фишории дастнигор дида

مژگان ز دل فشاری دست نگار دیده

Барқи сабки Аннанро мижгони хуши нигоҳаш

برق سبک عنان را مژگان خوش نگاهش

Майдон ба тарҳ дода чун оҳӯии рамида

میدان به طرح داده چون آهوی رمیده

Гули зи инфеъоли рӯйиш дар хор гашта пинҳон

گل ز انفعال رویش در خار گشته پنهان

Райҳони зи шарми хаташ бар хок хат кашида

ریحان ز شرم خطش بر خاک خط کشیده

Мижгони зи шӯхи чашмӣ бар ҳам ниҳодаи шамшер

مژگان ز شوخ چشمی بر هم نهاده شمشیر

Аз бими ҷон , нигоҳаш дар гӯшае хазида

از بیم جان، نگاهش در گوشه ای خزیده

Худро ба чашми ошиқ бар хеш ҷилва дода

خود را به چشم عاشق بر خویش جلوه داده

Ҳар гоми ани икодӣ бар ҳасани худ дамида

هر گام ان یکادی بر حسن خود دمیده

Барқии зи абри ҷуста ҳар ҷо ки Ром намӯда

برقی ز ابر جسته هر جا که رم نموده

Сарвии зи хоки руста ҳар ҷо ки орамида

سروی ز خاک رسته هر جا که آرمیده

Дигари надидаи худро то домани қиёмат

دیگر ندیده خود را تا دامن قیامت

Соиб касе ки ӯро масту хароби дида

صائب کسی که او را مست و خراب دیده