эй ки аз шуғли иморати ғофил аз дил гашта Эй

ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

Аз саги хомӯши гири хок ғофил гашта Эй

از سگ خاموش گیر خاک غافل گشته‌ای

Дона бо бедасту пое сар баровард аз замин

دانه با بی‌دست و پایی سر برآورد از زمین

Ту ба чандини болу пари оҷиз чаҳ дар гул гашта Эй

تو به چندین بال و پر عاجز چه در گل گشته‌ای

Тахташ аз тоҷаст ҳар сангӣ ки шуд ёқӯту лаъл

تختش از تاج است هر سنگی که شد یاقوت و لعل

Харҷи обу гул наме гардӣ агар дил гашта Эй

خرج آب و گل نمی‌گردی اگر دل گشته‌ای

Куҳнаи девор туро дорад ду олам дар миён

کهنه دیوار ترا دارد دو عالم در میان

Хоҳии афтодан ба ҳар ҷониб ки моил гашта Эй

خواهی افتادن به هر جانب که مایل گشته‌ای

Нест ғайр аз гӯшагирӣ баҳри оламро канор

نیست غیر از گوشه‌گیری بحر عالم را کنار

По ба домани каш агар ҷӯёӣ соҳил гашта Эй

پا به دامن کش اگر جویای ساحل گشته‌ای

Чун туоне каъбаи мақсӯдро дарёфтан ?

چون توانی کعبه مقصود را دریافتن؟

Каз гарони хобии гиреҳ дар раҳ чу манзил гашта Эй

کز گران‌خوابی گره در ره چو منزل گشته‌ای

Май гдозндт ба чашми шӯри ин нодидагон

می‌گدازندت به چشم شور این نادیدگان

Аз забони оташингар шамъ маҳфил гашта Эй

از زبان آتشین گر شمع محفل گشته‌ای

Тарк даъвӣ кун ки май гардии сабк чун барги коҳ

ترک دعوی کن که می‌گردی سبک چون برگ کاه

Гар ба кӯҳи қоф дар маънӣ муқобил гашта Эй

گر به کوه قاف در معنی مقابل گشته‌ای

Оби ҳайвонро зи торикӣ ба даст оварда анд

آب حیوان را ز تاریکی به دست آورده‌اند

Тан ба зулмати даҳ агар равшангар дил гашта Эй

تن به ظلمت ده اگر روشنگر دل گشته‌ای

Ҳамчуи хӯни мурдаи сомон тапидан дар ту нест

همچو خون مرده سامان تپیدن در تو نیست

Кӯи самоъи булбулони гурзон ки бсмл гашта Эй

کو سماع بلبلان گرزان که بسمل گشته‌ای

Дасти хоҳиш аз талаб акнӯн ки кӯтаҳ карда Эй

دست خواهش از طلب اکنون که کوته کرده‌ای

Косаи дарюзаи як шаҳр соил гашта Эй

کاسه دریوزه یک شهر سایل گشته‌ای

Роми маҷнӯни Лайлӣ аз доман фишонӣ ме шавад

رام مجنون لیلی از دامن‌فشانی می‌شود

Бе сабаби хору хаси домон маҳмил гашта Эй

بی‌سبب خار و خس دامان محمل گشته‌ای

Ақлро ҳаргиз кунад оқил ба савдои ихтиёр ?

عقل را هرگز کند عاقل به سودا اختیار؟

Чора девонагӣ кун эй ки оқил гашта Эй

چاره دیوانگی کن ای که عاقل گشته‌ای

Нохун оҳаст дар мушкили гушойиҳо илм

ناخن آه است در مشکل‌گشایی‌ها علم

Ин қадари оҷиз чаро дар уқда дил гашта Эй

این قدر عاجز چرا در عقده دل گشته‌ای

Чун ба дарҳо май рӯй соиб чу арбоби талаб ?

چون به درها می‌روی صائب چو ارباب طلب؟

Дар ҳақиқати ошногар бо дар дил гашта Эй

در حقیقت آشنا گر با در دل گشته‌ای