Кистам ман ? мушти хор дар муҳӣти афтода Эй
کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهای
Дил ба дарё кардае , киштӣ ба тӯфон дода Эй
دل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Нест мумкин чун сапанди оромро бинад ба хоб
نیست ممکن چون سپند آرام را بیند به خواب
Мӯрӣ аз дасти сулаймон бар замини афтода Эй
موری از دست سلیمان بر زمین افتادهای
Ҷинати дарбастае бо худ ба зери хоки барад
جنت دربستهای با خود به زیر خاک برد
Аз азал шуд қисмат ҳар каси дили озода Эй
از ازل شد قسمت هر کس دل آزادهای
Барнамеи хезад ба сарсар наҚишм аз домони хок
برنمیخیزد به صرصر نقشم از دامان خاک
Водӣ имкон надорад ҳамчуи ман афтода Эй
وادی امکان ندارد همچو من افتادهای
наме тавон аз ҷабҳаи ушшоқи роз ишқ хонд
میتوان از جبهه عشاق راز عشق خواند
Нест дар саҳрои маҳшар нома накушода Эй
نیست در صحرای محشر نامه نگشادهای
Бо ҷигар хӯрдан қаноат кун ки ин меҳмонсаро
با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا
Ҷузи ғам рӯзӣ надорад рӯзии омода Эй
جز غم روزی ندارد روزی آمادهای
Илм расмӣ мекунад соиби дили равшани сиёҳ
علم رسمی میکند صائب دل روشن سیاه
Орифонро бас буд чун субҳи лавҳи сода Эй
عارفان را بس بود چون صبح لوح سادهای