эй дар оташ аз ҳавояти наъл ҳар сайёра Эй
ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهای
Аз биёбони таманнои ту Хизри овора Эй
از بیابان تمنای تو خضر آوارهای
наметавонад меҳрбон кард он дил бераҳм ро
میتواند مهربان کرد آن دل بیرحم را
Он ки созад обу оташи ҷамъ дар ҳар хора Эй
آن که سازد آب و آتش جمع در هر خارهای
Беқарорӣ гар кунад маъзӯр бояд доштан
بیقراری گر کند معذور باید داشتن
Ҳарки дорад дар гиребон чун дили отшпораҳ Эй
هرکه دارد در گریبان چون دل آتشپارهای
Дар шикасти мости ҳикматҳо ки чун киштии шикаст
در شکست ماست حکمتها که چون کشتی شکست
Ғарқаеро дастгирӣ мекунад ҳар пора Эй
غرقهای را دستگیری میکند هر پارهای
Дар сухан печидаам зон рӯ ки чун Тифли ятем
در سخن پیچیدهام زان رو که چون طفل یتیم
Ғайри ашк худ надорам муҳраи гаҳвора Эй
غیر اشک خود ندارم مهره گهوارهای
Қатъ кун умеди соиб ёрб аз аҳли ҷаҳон
قطع کن امید صائب یارب از اهل جهان
Чанд ҷӯяд чораи худро з ҳар бечорае ?
چند جوید چاره خود را ز هر بیچارهای؟