эй з рӯй оташинат ҳар дили отшхонаҳ Эй
ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانهای
Аз лаб мегаван ту ҳар синае майхона Эй
از لب میگون تو هر سینهای میخانهای
Обрӯии худ абаси хуршед май резад ба хок
آبروی خود عبث خورشید میریزد به خاک
Кӣ сари мо гарм мегардад ба ҳар паймонае ?
کی سر ما گرم میگردد به هر پیمانهای؟
Ҳарфи талхи оқилони моро наме орад ба ҳуш
حرف تلخ عاقلان ما را نمیآرد به هوش
намекунад ҳушёри моро наъраи мастона Эй
میکند هشیار ما را نعره مستانهای
Абри Нитсаонро з истиғно кунад хӯн дар ҷигар
ابر نیسان را ز استغنا کند خون در جگر
Дар садафи онро ки бошад гавҳари икдонаҳ Эй
در صدف آن را که باشد گوهر یکدانهای
Шӯри маҳшар гарчи май резади намак дар чашми хоб
شور محشر گرچه میریزد نمک در چشم خواب
Бар гарони ҷонон ғифлат мешавад афсона Эй
بر گرانجانان غفلت میشود افسانهای
Тир бепар дар камони он ба ки бошад гӯшаи гир
تیر بی پر در کمان آن به که باشد گوشهگیر
Нест марди онро ки набӯд ҳиммати мардона Эй
نیست مرد آن را که نبود همت مردانهای
Хоки пой бехудиро серумагар созам равост
خاک پای بیخودی را سرمه گر سازم رواست
намекунад ҳар ошноро маънии бегона Эй
میکند هر آشنا را معنی بیگانهای
Ин хморолўдгони кӯтоҳи байн афтода анд
این خمارآلودگان کوتاهبین افتادهاند
Варна бошад дар гиреҳ ҳар қатраро майхона Эй
ورنه باشد در گره هر قطره را میخانهای
Ҳасани олами сӯз бетобаст дар эҷоди ишқ
حسن عالمسوز بیتاب است در ایجاد عشق
Дорад аз ҳар зарраи он хўршидрўи парвона Эй
دارد از هر ذره آن خورشیدرو پروانهای
Лолаи дили мурда берун омад аз зиндони санг
لاله دلمرده بیرون آمد از زندان سنگ
Ту ҳамон чун сӯрати девор , маҳви хона Эй
تو همان چون صورت دیوار، محو خانهای
Кӣ назар созад ба оби зиндагии соиби сиёҳ
کی نظر سازد به آب زندگی صائب سیاه
Ҳаркиро чун лола ҳаст аз хӯни дили паймона Эй
هرکه را چون لاله هست از خون دل پیمانهای