Як нафаси фориғи зи васвоси таманнои нестӣ

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستی

Аз парешони хотирии як лаҳзаи як ҷои нестӣ

از پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Фикри шанбе талх дорад ҷумъаи атфол ва ту

فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال و تو

Пери гаштӣ ва ҳамон дар фикри фардои нестӣ

پیر گشتی و همان در فکر فردا نیستی

Гарчи шуд муҳтоҷи айнаки дида бе шарми ту

گرچه شد محتاج عینک دیده بی شرم تو

Ҳамчунон чун кӯдакони сайр аз тамошои нестӣ

همچنان چون کودکان سیر از تماشا نیستی

намекунад аз ҳар сари мӯяти сифедии роҳи марг

می کند از هر سر مویت سفیدی راه مرگ

Дар чунин вақте ба фикри зоди уқбои нестӣ

در چنین وقتی به فکر زاد عقبی نیستی

Аз надомати брнёрии оҳи сардӣ аз ҷигар

از ندامت برنیاری آه سردی از جگر

Ҳеҷ дар фикри расан дар чоҳи дунёи нестӣ

هیچ در فکر رسن در چاه دنیا نیستی

Аз ҷамоли ҳури мардон чашм пӯшеданд ва ту

از جمال حور مردان چشم پوشیدند و تو

Аз ъҷўзи даҳри як соъати шикеби нестӣ

از عجوز دهر یک ساعت شکیبا نیستی

Дар мабанд ин хонаи торикро якборагӣ

در مبند این خانه تاریک را یکبارگی

Чашми ибрат боз кун аз дил чу бинои нестӣ

چشم عبرت باز کن از دل چو بینا نیستی

Гарчи тират бо камон аз қади хам пайваста шуд

گرچه تیرت با کمان از قد خم پیوسته شد

Ҳеҷ дар фикри сафар аз дори дунёи нестӣ

هیچ در فکر سفر از دار دنیا نیستی

Гарчи дандонро зи неъматҳои ширини бохтӣ

گرچه دندان را ز نعمت‌های شیرین باختی

Ҷуз ба ҳарфи шикваҳои талх гуё нестӣ

جز به حرف شکوه های تلخ گویا نیستی

Хомширо аз худо хоҳанд доноён ва ту

خامشی را از خدا خواهند دانایان و تو

Хӯни худро май хурии як дам чу гуё нестӣ

خون خود را می خوری یک دم چو گویا نیستی

Хоби сангини ту соиб кам зи кӯҳ қоф нест

خواب سنگین تو صائب کم ز کوه قاف نیست

Гарчи аз азлат гузинон ҳамчуи анқои нестӣ

گرچه از عزلت گزینان همچو عنقا نیستی