Сарви мангар бар сари хок шаҳидон омадӣ

سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی

Даъвии хӯни ҳам дарин олам ба поён омадӣ

دعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی

Танг шуд бар ман ҷаҳон аз ишқ , варна пеши азин

تنگ شد بر من جهان از عشق، ورنه پیش ازین

Чашми мӯрам дар назари малик сулаймон омадӣ

چشم مورم در نظر ملک سلیمان آمدی

Шухӣ аз ҳад май баради чобуки савори рӯзгор

شوخی از حد می برد چابک سوار روزگار

Коши Тифли неи савори ман ба майдон омадӣ

کاش طفل نی سوار من به میدان آمدی

Дар ватан гар мешудӣ ҳар кас ба осонии азиз

در وطن گر می شدی هر کس به آسانی عزیز

Кӣ зи оғӯши падари Юсуф ба зиндон омадӣ ?

کی ز آغوش پدر یوسف به زندان آمدی؟

Гар ба сайди лоғари он шамшер кардӣ илтифот

گر به صید لاغر آن شمشیر کردی التفات

Хизр бо лабҳои хушк аз об ҳайвон омадӣ

خضر با لبهای خشک از آب حیوان آمدی

Танги гаштии осмон аз мавҷи оғӯши умед

تنگ گشتی آسمان از موج آغوش امید

Гар дар оғӯши каси он сарв хиромон омадӣ

گر در آغوش کس آن سرو خرامان آمدی

Кӣ шудӣ парвонаи моро маҷоли пар задан ?

کی شدی پروانه ما را مجال پر زدن؟

Шамъ агар аз ҷомаи фонӯс урён омадӣ

شمع اگر از جامه فانوس عریان آمدی

Донае аз хирман ҳастӣ намемонадӣ баҷо

دانه ای از خرمن هستی نمی ماندی بجا

Бе ҳиҷоби абр агар он барқ ҷавлон омадӣ

بی حجاب ابر اگر آن برق جولان آمدی

Гар намешуд ҷилва ӯро латофати пардаи дор

گر نمی شد جلوه او را لطافت پرده دار

Сарвро ҳар тавқи қамарии чашм ҳайрон омадӣ

سرو را هر طوق قمری چشم حیران آمدی

Дар каманд оҳ меомадгар он ваҳшии ғизол

در کمند آه می آمد گر آن وحشی غزال

Дар рикоби оҳи ошиқро ба лаб ҷон омадӣ

در رکاب آه عاشق را به لب جان آمدی

Гар Аннани сайри худ гардун тавонистӣ гирифт

گر عنان سیر خود گردون توانستی گرفت

Ин сари шӯридаи мо ҳам ба сомон омадӣ

این سر شوریده ما هم به سامان آمدی

Гар ғарибӣ серума созад устихонатро равост

گر غریبی سرمه سازد استخوانت را رواست

Соиб аз баҳр чаҳ берун аз сафоҳон омадӣ ?

صائب از بهر چه بیرون از صفاهان آمدی؟