Такя чанд аз заъф бар дӯш Асо дорад касе ?

تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟

Ин баннои сустро то кӣ бпо дорад касе ?

این بنای سست را تا کی بپا دارد کسی؟

Эътимодӣ нест бар ҷамъият бе насабатон

اعتمادی نیست بر جمعیت بی نسبتان

Чанд поси оташу об ва ҳаво дорад касе ?

چند پاس آتش و آب و هوا دارد کسی؟

Чанд битавон уқда дар кор нафас зад чун ҳубоб ?

چند بتوان عقده در کار نفس زد چون حباب؟

Ин банноро чанд бар по аз ҳаво дорад касе ?

این بنا را چند بر پا از هوا دارد کسی؟

Умр бо сад солаи улфат бевафое кард ва рафт

عمر با صد ساله الفت بی وفایی کرد و رفت

Аз ки дигар дар ҷаҳони чашм вафо дорад касе ?

از که دیگر در جهان چشم وفا دارد کسی؟

Ман ки дорам то ғубор ифшоанд аз болу пурм ?

من که دارم تا غبار افشاند از بال و پرم؟

Вақти булбули хуш ки чун бод сабо дорад касе

وقت بلبل خوش که چون باد صبا دارد کسی

Матлаби кунин дар оғӯш тарк муддаост

مطلب کونین در آغوش ترک مدعاست

Брнёиди матлабаш то муддао дорад касе

برنیاید مطلبش تا مدعا دارد کسی

Устихонам тўтё шуд аз гарониҳои ҷон

استخوانم توتیا شد از گرانی های جان

Ин зираро чанд дар зер қабо дорад касе ?

این زره را چند در زیر قبا دارد کسی؟

Ранҷи майли оташину партави миннат яке аст

رنج میل آتشین و پرتو منت یکی است

Чашми бенаӣ чаро аз тўтё дорад касе ?

چشم بینایی چرا از توتیا دارد کسی؟

Хори саҳрои маломати хоб махмал ме шавад

خار صحرای ملامت خواب مخمل می شود

Оташи шавқӣ агар дар зер по дорад касе

آتش شوقی اگر در زیر پا دارد کسی

намешавад охири биёбони марг , бе дарди талаб

می شود آخر بیابان مرگ، بی درد طلب

Чун Хизр ҳар гом агар сад раҳнамо дорад касе

چون خضر هر گام اگر صد رهنما دارد کسی

Ҳар ки бо ҳақ ошно шуд , аз ҷаҳон бегона шуд

هر که با حق آشنا شد، از جهان بیگانه شد

Нест бо ҳақи ошно то ошно дорад касе

نیست با حق آشنا تا آشنا دارد کسی

Бетакаллуф , об хӯрдан берафиқон мушкил аст

بی تکلف، آب خوردن بی رفیقان مشکل است

Ман гирифтам чун Хизри об бақо дорад касе

من گرفتم چون خضر آب بقا دارد کسی

Пардаи ҷамъияти хотир буд соиби ҳиҷоб

پرده جمعیت خاطر بود صائب حجاب

Бад набинад то назар бар пушт по дорад касе

بد نبیند تا نظر بر پشت پا دارد کسی

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд малик

این جواب آن غزل صائب که می گوید ملک

Чанд поси ваъда ҳар бевафо дорад касе ?

چند پاس وعده هر بی وفا دارد کسی؟