Шавқ агар шҳпр шавад парво намедорад касе

شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسی

Ҳамчуи мавҷи андеша аз дарё намедорад касе

همچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی

Марями хомӯши исоро ба гуфтор оварад

مریم خاموش عیسی را به گفتار آورد

Бо лаб гуё дил гуё намедорад касе

با لب گویا دل گویا نمی دارد کسی

Моу саҳрои ҷунун , каз хок агар ҷои гиёҳ

ما و صحرای جنون، کز خاک اگر جای گیاه

Срзнди теғи забон парво намедорад касе

سرزند تیغ زبان پروا نمی دارد کسی

Нест мумкин чун садафи ганҷина гавҳар шавад

نیست ممکن چون صدف گنجینه گوهر شود

То назар бар олам боло намедорад касе

تا نظر بر عالم بالا نمی دارد کسی

Мастии девонагон аз худ буд чун чашми ёр

مستی دیوانگان از خود بود چون چشم یار

Чашм бар кайфият саҳбо намедорад касе

چشم بر کیفیت صهبا نمی دارد کسی

Лутфи ҳақи моро зднёӣ ?данӣ дорад дареғ

لطف حق ما را زدنیای دنی دارد دریغ

Варна дунёро дареғ аз мо намедорад касе

ورنه دنیا را دریغ از ما نمی دارد کسی

Ҷузи хати таслими конҷо сайр гардад мунтаҳӣ

جز خط تسلیم کآنجا سیر گردد منتهی

Соҳили дигари дарин дарё намедорад касе

ساحل دیگر درین دریا نمی دارد کسی

Тан ба печу тоби даҳ соиб ки чун мавҷи сароб

تن به پیچ و تاب ده صائب که چون موج سراب

Ихтиёри худ дарин саҳро намедорад касе

اختیار خود درین صحرا نمی دارد کسی