Бар забону дил чу каҷ бошад нбхшоид касе

بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسی

Аз дами ақраби гиреҳи ҷуз санг накушояд касе

از دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی

Аз самар ширин насозигар даҳони халқ ро

از ثمر شیرین نسازی گر دهان خلق را

Саъй кун аз сояи ?ут чун бед осоед касе

سعی کن از سایه ات چون بید آساید کسی

Ҷузи шабу рӯзи мукаррар дар бисоташ ҳеҷ нест

جز شب و روز مکرر در بساطش هیچ نیست

Умрҳо зери фалак чун Хизр агар поед касе

عمرها زیر فلک چون خضر اگر پاید کسی

намешавад болу пари тавфиқи ҳангоми раҳил

می شود بال و پر توفیق هنگام رحیل

Дасти афсӯсӣ ки дар дунё ба ҳам сояд касе

دست افسوسی که در دنیا به هم ساید کسی

Дар ҷаҳони огаҳии Хизрии дучор ман нашуд

در جهان آگهی خضری دچار من نشد

Май рӯм аз худ бурун шояд ки пеш ояд касе

می روم از خود برون شاید که پیش آید کسی

намешавад афзӯни саранҷоми гудозаши ҳамчуи шамъ

می شود افزون سرانجام گدازش همچو شمع

Ҳар чаҳ аз тани парварӣ бар ҷисм афзоед касе

هر چه از تن پروری بر جسم افزاید کسی

Нест доғи ишқро ҳоҷат ба алмосу намак

نیست داغ عشق را حاجت به الماس و نمک

Шҳпри тоўсро баҳр чаҳ ороед касе ?

شهپر طاوس را بهر چه آراید کسی؟

Нест ғайр аз гӯшаи дил дар ҷаҳони обу гул

نیست غیر از گوشه دل در جهان آب و گل

Гӯшаи амнӣ ки як соъат биёсоед касе

گوشه امنی که یک ساعت بیاساید کسی

Шӯри сайлоби ҳаводиси сангро бедор кард

شور سیلاب حوادث سنگ را بیدار کرد

То ба кӣ аз хоби ғифлат чашм накушояд касе ?

تا به کی از خواب غفلت چشم نگشاید کسی؟

наметавон кард ошно бо хоки пушти осмон

می توان کرد آشنا با خاک پشت آسمان

Соиб аз ҳиммат агар иқбол фармоед касе

صائب از همت اگر اقبال فرماید کسی