Беш азин оташ мазан дар олам эй ҷон касе

بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسی

Раҳм кун бар ташнагон эй оби ҳайвон касе

رحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی

намезанад баҳр аз лаби хушки садафи мавҷи сароб

می زند بحر از لب خشک صدف موج سراب

Чанд худдорӣ кунӣ эй абри Нитсаон касе ?

چند خودداری کنی ای ابر نیسان کسی؟

Чун каттон дар ҳар қадами сад синаи чок афтода аст

چون کتان در هر قدم صد سینه چاک افتاده است

Зери пой худ бибин эй моҳи тобон касе

زیر پای خود ببین ای ماه تابان کسی

Пеш азон каз шкрстонти براردи гирди мӯр

پیش ازان کز شکرستانت برآرد گرد مور

Талхкомонро бипурс эй шкрстон касе

تلخکامان را بپرس ای شکرستان کسی

Шуд гулӯии қамарён аз ашки ҳасрати тавқи дор

شد گلوی قمریان از اشک حسرت طوق دار

Саркашӣ то чанд эй сарви хиромон касе ?

سرکشی تا چند ای سرو خرامان کسی؟

Чанд захм аз бахяи занҷири тақозои бугсалад ?

چند زخم از بخیه زنجیر تقاضا بگسلد؟

Меҳр бурдор аз лаби худ эй намакдон касе

مهر بردار از لب خود ای نمکدان کسی

Пеш азон каз шарми хат бар рӯгузорӣ остин

پیش ازان کز شرم خط بر رو گذاری آستین

Уқда Эй бигушо зи кори нобасомон касе

عقده ای بگشا ز کار نابسامان کسی

Дидаи канъонён аз интизорат шуд сифед

دیده کنعانیان از انتظارت شد سفید

Хаймаи беруни зани зи Миср эй моҳи канъон касе

خیمه بیرون زن ز مصر ای ماه کنعان کسی

Дар баҳорони хотир булбул биҷӯ , то дар хазон

در بهاران خاطر بلبل بجو، تا در خزان

Бенавоӣ кам кашӣ эй боғу бустон касе

بینوایی کم کشی ای باغ و بستان کسی

Дасти тороҷи хазон дар остин ( то ) ғунча аст

دست تاراج خزان در آستین (تا) غنچه است

Ёд кун моро ба баррагӣ эй гулистон касе

یاد کن ما را به برگی ای گلستان کسی

наметавонад малики оламро ба осонӣ гирифт

می تواند ملک عالم را به آسانی گرفت

Лашкари дилгар буд соиб ба фармон касе

لشکر دل گر بود صائب به فرمان کسی