Мастӣу хамёза бар хӯни дили мо май кашӣ

مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشی

Сад хам май дорӣу ҳасрат ба мино май кашӣ

صد خم می داری و حسرت به مینا می کشی

Қаҳри худро дар либоси лутфи ҷавлон май диҳӣ

قهر خود را در لباس لطف جولان می دهی

Парда аз оби гуҳар бар рӯй дарё май кашӣ

پرده از آب گهر بر روی دریا می کشی

Бо каманди оташин чун офтоб аз саҳни боғ

با کمند آتشین چون آفتاب از صحن باغ

Шабнами афсурдаи моро ба боло май кашӣ

شبنم افسرده ما را به بالا می کشی

Як ҷаҳони ғаммозро дар пушт дар ҷо май диҳӣ

یک جهان غماز را در پشت در جا می دهی

Аз лаби Мансур дар мастии сухани во май кашӣ

از لب منصور در مستی سخن وا می کشی

Гарданӣ дорем азон мӯии миёни борӣктар

گردنی داریم ازان موی میان باریکتر

Срнмӣ печем агар бар дори моро май кашӣ

سرنمی پیچیم اگر بر دار ما را می کشی

Офтоб аз ҳасраташ ҳар рӯз гардан ме кашад

آفتاب از حسرتش هر روز گردن می کشد

Ин каманди ънбриниро ки дар по май кашӣ

این کمند عنبرینی را که در پا می کشی

Оҳ раъно мешавад ҳар чанд раъно май шӯй

آه رعنا می شود هر چند رعنا می شوی

Орзӯ қад мекашад чандон ки боло май кашӣ

آرزو قد می کشد چندان که بالا می کشی

Ҳамзабонӣ бо лаб ӯ нест соиби кори ту

همزبانی با لب او نیست صائب کار تو

Шарми бодат , чун нафаси пеши масеҳо май кашӣ ?

شرم بادت، چون نفس پیش مسیحا می کشی؟