Донаи мо дар замири хок будӣ кошкӣ

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکی

ё чу сар зад дар замони деҳқони дурудӣ кошкӣ

یا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Он ки охири сар ба саҳро дод беболу пурм

آن که آخر سر به صحرا داد بی بال و پرم

Рӯзи аввали ин қафасро дар гушӯдӣ кошкӣ

روز اول این قفس را در گشودی کاشکی

Ҳар чаҳ аз дил мехӯрам аз рӯзем кам ме кунанд

هر چه از دل می خورم از روزیم کم می کنند

Дар ҳарими синаи ман дил набӯдӣ кошкӣ

در حریم سینه من دل نبودی کاشکی

Он ки манъи мо зи парвоз парешон ме кунад

آن که منع ما ز پرواز پریشان می کند

Фикри обу дона мо менамӯдӣ кошкӣ

فکر آب و دانه ما می نمودی کاشکی

Даст чун афтод холӣ , ҳиммат олӣ балост

دست چون افتاد خالی، همت عالی بلاست

Ончӣ дорам дар назар дар даст будӣ кошкӣ

آنچه دارم در نظر در دست بودی کاشکی

Талхӣ аз дарёӣ бегавҳар кашӣдан мушкил аст

تلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است

Дидаро ҳам ғамзааш бо дили рабӯдӣ кошкӣ

دیده را هم غمزه اش با دل ربودی کاشکی

Май кушояди чашм бар рӯй ту пеш аз офтоб

می گشاید چشم بر روی تو پیش از آفتاب

Чашми мо ҳам толеъи ойӣна будӣ кошкӣ

چشم ما هم طالع آیینه بودی کاشکی

Лаб гушӯдам , ғӯта дар ашк пушаймонӣ задам

لب گشودم، غوطه در اشک پشیمانی زدم

Гулбуни ман то қиёмати ғунча будӣ кошкӣ

گلبن من تا قیامت غنچه بودی کاشکی

Он ки май резад ба роҳи ошноёни хори манъ

آن که می ریزد به راه آشنایان خار منع

Сабзаи бегонаро аввали дурудӣ кошкӣ

سبزه بیگانه را اول درودی کاشکی

Оина сатҳӣаст , ғӯри ҳасан натавонад намӯд

آینه سطحی است، غور حسن نتواند نمود

Пеши чашми мо ниқоб аз рух гушӯдӣ кошкӣ

پیش چشم ما نقاب از رخ گشودی کاشکی

Он ки дарди ғайрро пеш аз шунидан чора кард

آن که درد غیر را پیش از شنیدن چاره کرد

Шамае соиби зи дарди мо шунӯдӣ кошкӣ

شمه ای صائب ز درد ما شنودی کاشکی