Гарчи холӣ кардам аз хӯни сад аёғ аз тишнагӣ

گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی

Дили ҳамон дар синаи сӯзад чун чароғ аз тишнагӣ

دل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی

Соғари хӯн хӯрданам чун лолаи нами беруни надод

ساغر خون خوردنم چون لاله نم بیرون نداد

Бас ки дил дар синаи ман буд доғ аз тишнагӣ

بس که دل در سینه من بود داغ از تشنگی

Баҳр агар дар коса ам резанд мегардад сароб

بحر اگر در کاسه ام ریزند می گردد سراب

Хушк шуд аз баси марои мағзу димоғ аз тишнагӣ

خشک شد از بس مرا مغز و دماغ از تشنگی

Чашм эҳсон дорам аз оҳани дилони рӯзгор

چشم احسان دارم از آهن دلان روزگار

Обро аз теғ май гирами суроғ аз тишнагӣ

آب را از تیغ می گیرم سراغ از تشنگی

Ҳоли ман давр аз лаби ҷони бахш ӯ донад ки чист

حال من دور از لب جان بخش او داند که چیست

Чун Сикандар ҳар ки гардӣдааст доғ аз тишнагӣ

چون سکندر هر که گردیده است داغ از تشنگی

Шҳпри тоўс май бояд ки бошад сабз ва тар

شهپر طاوس می باید که باشد سبز و تر

Нест соиби ҳеҷ ( ғам )гар сӯхти доғ аз тишнагӣ

نیست صائب هیچ (غم) گر سوخت داغ از تشنگی