Шаб ки мағзамро ба ҷӯш оварад шӯри булбулӣ

شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی

Буд домон дигар бар оташи ман ҳар гулӣ

بود دامان دگر بر آتش من هر گلی

Чашми ибрати байни надорӣ , варна ҳар шохи гулӣ

چشم عبرت بین نداری، ورنه هر شاخ گلی

Маҳзар омодоӣ бошад ба хӯни булбулӣ

محضر آمادای باشد به خون بلبلی

Нест бе хӯни ҷигар дар гулшани олами гулӣ

نیست بی خون جگر در گلشن عالم گلی

Ҳаст ҳар шохи гулии маҳзар ба хӯни булбулӣ

هست هر شاخ گلی محضر به خون بلبلی

Ёдам омад турраи мишкӣни он ръноғзол

یادم آمد طره مشکین آن رعناغزال

Ҳар куҷо бар шохи гул печида дидам сунбулӣ

هر کجا بر شاخ گل پیچیده دیدم سنبلی

Нест мумкини ханда бар рӯзи сиёҳ ман кунад

نیست ممکن خنده بر روز سیاه من کند

Дар қафоӣ ҳар ки афтодааст мишкӣни кокулӣ

در قفای هر که افتاده است مشکین کاکلی

Зинҳор аз лолаи рухсорон ба дидан сулҳ кун

زینهار از لاله رخساران به دیدن صلح کن

Каз начидан ме тавон як умри гули чид аз гулӣ

کز نچیدن می توان یک عمر گل چید از گلی

Қомат хам гашта мегуфтам ҳисор ман шавад

قامت خم گشته می گفتم حصار من شود

Шуд гузори корвони дарду меҳнатро пулӣ

شد گذار کاروان درد و محنت را پلی

Дасту домон тиҳӣ рафтам буруни соиби зи боғ

دست و دامان تهی رفتم برون صائب ز باغ

Бас ки мағзамро ба ҷӯш оварад шӯри булбулӣ

بس که مغزم را به جوش آورد شور بلبلی