Абри мзлм тира гирданд ҷаҳонро дар дамӣ

ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی

Як тршрў талх созад айшро бар олимӣ

یک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی

Шабнамӣ бар домани гулҳои бе хораст бор

شبنمی بر دامن گلهای بی خارست بار

Бар сбкрўҳон гаронӣ мекунад андаки ғамӣ

بر سبکروحان گرانی می کند اندک غمی

Дар таҷарруд мешавад андаки ҳиҷобии сади роҳ

در تجرد می شود اندک حجابی سد راه

Остини дасти шиновари рости банди муҳкамӣ

آستین دست شناور راست بند محکمی

Кӯтаҳӣ дар захми нохуни ин хасисон ме кунанд

کوتهی در زخم ناخن این خسیسان می کنند

Оҳ агар медошт доғи мо таваққуъи марҳамӣ

آه اگر می داشت داغ ما توقع مرهمی

Барнамеи хезад ба танҳои садо аз ҳеҷ даст

برنمی خیزد به تنهایی صدا از هیچ دست

Зуд расво мешавад розӣ ки дорад муҳаррамӣ

زود رسوا می شود رازی که دارد محرمی

Рутбаи кўчкдлӣ дар дида ман шуд бузург

رتبه کوچکدلی در دیده من شد بزرگ

То сулаймон кард тасхири ҷаҳон аз хотамӣ

تا سلیمان کرد تسخیر جهان از خاتمی

Гиря натавонист сӯзи ишқро тахфиф дод

گریه نتوانست سوز عشق را تخفیف داد

Оташи хуршедро хомаш насозад шабнамӣ

آتش خورشید را خامش نسازد شبنمی

Восил хуршед мегардад ба як мижгон задан

واصل خورشید می گردد به یک مژگان زدن

Ҳар киро чун шабнам гул ҳаст чашм пурнаме

هر که را چون شبنم گل هست چشم پرنمی

Гӯшҳоро як қалам ме сохтам танги шукр

گوشها را یک قلم می ساختم تنگ شکر

Ҳамчуи не дар чошнӣ май доштамгар ҳамдамӣ

همچو نی در چاشنی می داشتم گر همدمی

Сабз мешуд кишти умедами дарин муддат , агар

سبز می شد کشت امیدم درین مدت، اگر

Чашми худро об медодам зи абр бе наме

چشم خود را آب می دادم ز ابر بی نمی

Қобил афсӯс набӯд даврии афсурдагон

قابل افسوس نبود دوری افسردگان

Марги хӯни мурдаро соиб набошад мотамӣ

مرگ خون مرده را صائب نباشد ماتمی