То насузад , авд дар миҷмар надорад одамӣ

تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمی

То нигаред , об дар гавҳар надорад одамӣ

تا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی

То напечад сари зи дунё , срндорди одамӣ

تا نپیچد سر ز دنیا، سرندارد آدمی

То наризад барг аз худ , бар надорад одамӣ

تا نریزد برگ از خود، بر ندارد آدمی

То нагардад устихонаши тўтё аз бори дард

تا نگردد استخوانش توتیا از بار درد

Ҷони равшан , дида анвар надорад одамӣ

جان روشن، دیده انور ندارد آدمی

То набандад роҳи хоҳиш бар худ аз сади рамақ

تا نبندد راه خواهش بر خود از سد رمق

Дар назарҳо , шан Искандар надорад одамӣ

در نظرها، شان اسکندر ندارد آدمی

То нагардад дар тариқи покбозии як ҷиҳат

تا نگردد در طریق پاکبازی یک جهت

Роҳ берун шуд азин шшдр надорад одамӣ

راه بیرون شد ازین ششدر ندارد آدمی

То зи оҳи сарду ашк гарм бошад бе насиб

تا ز آه سرد و اشک گرم باشد بی نصیب

Сояи тӯбо , лаб кавсар надорад одамӣ

سایه طوبی، لب کوثر ندارد آدمی

То ниФшонди ғубори ҷисм аз домони рӯҳ

تا نیفشاند غبار جسم از دامان روح

Бода бедард дар соғар надорад одамӣ

باده بی درد در ساغر ندارد آدمی

То ба айби худ напардозади зи айби дигарон

تا به عیب خود نپردازد ز عیب دیگران

Ҳосилӣ аз дида анвар надорад одамӣ

حاصلی از دیده انور ندارد آدمی

Рӯзяш ҳар чанд беандеша меояд зи ғайб

روزیش هر چند بی اندیشه می آید ز غیب

Ғайри азин андеша дигар надорад одамӣ

غیر ازین اندیشه دیگر ندارد آدمی

Ҷузи ваболу ҳасрату афсӯс , ҳангоми раҳил

جز وبال و حسرت و افسوس، هنگام رحیل

Баҳрае аз ҷамъи сим ва зар надорад одамӣ

بهره ای از جمع سیم و زر ندارد آدمی

Хати ботил ме тавон бар олам аз савдо кашид

خط باطل می توان بر عالم از سودا کشید

Бе ҷунуни мағзи хирад дар сар надорад одамӣ

بی جنون مغز خرد در سر ندارد آدمی

Кӣ рбоиндши зи дасти ҳам азизони ҷаҳон ?

کی ربایندش ز دست هم عزیزان جهان؟

Пушти худ чун сикка то бар зар надорад одамӣ

پشت خود چون سکه تا بر زر ندارد آدمی

Умр ҷовидаст мадии кӯтаҳ аз эҳсон ӯ

عمر جاویدست مدی کوته از احسان او

Ёдгорӣ аз сухан беҳтар надорад одамӣ

یادگاری از سخن بهتر ندارد آدمی

Бе сари пуршӯр , тани деги зи ҷӯши афтода Эй аст

بی سر پرشور، تن دیگ ز جوش افتاده ای است

Бедил бетоб , бол ва пар надорад одамӣ

بی دل بی تاب، بال و پر ندارد آدمی

намешавад теғи ҳаводиси зини сипари дандонаи дор

می شود تیغ حوادث زین سپر دندانه دار

Бе кулоҳи фақр бар тан сар надорад одамӣ

بی کلاه فقر بر تن سر ندارد آدمی

Исо аз роҳи таҷарруд бар саромади чарх ро

عیسی از راه تجرد بر سرآمد چرخ را

Поя эй аз фақр болотар надорад одамӣ

پایه ای از فقر بالاتر ندارد آدمی

Чун намакдонӣаст соиб каз намаки холӣ буд

چون نمکدانی است صائب کز نمک خالی بود

Шӯришӣ аз ишқ агар дар сар надорад одамӣ

شورشی از عشق اگر در سر ندارد آدمی