Гар ба кори хештан чун шамъ бино будамӣ

گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمی

Зери теғи маҳфили орои пой бар ҷо будамӣ

زیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی

Ихтиёрӣ нест сайри ман зи дарё чун гуҳар

اختیاری نیست سیر من ز دریا چون گهر

Гар ба дасти ман бадӣ дар қаър дарё будамӣ

گر به دست من بدی در قعر دریا بودمی

Бодаи талхи маро май буд агар ҳуби ватан

باده تلخ مرا می بود اگر حب وطن

Кӣ чунин осӯда дар зиндон мино будамӣ ?

کی چنین آسوده در زندان مینا بودمی؟

Сӯхтам дар қайд ҳастӣ , кош дар зиндони хок

سوختم در قید هستی، کاش در زندان خاک

Ин ки дар банди худам дар банд аъдо будамӣ

این که در بند خودم در بند اعدا بودمی

Соф агар май буд бо ин хушгувории хӯни ман

صاف اگر می بود با این خوشگواری خون من

Ризқи он лабҳои мегаван ҳамчу саҳбо будамӣ

رزق آن لبهای میگون همچو صهبا بودمی

Гар намешуд доми роҳами риштаи тӯли амл

گر نمی شد دام راهم رشته طول امل

Ҳамчуи сӯзан дар гиребон масеҳо будамӣ

همچو سوزن در گریبان مسیحا بودمی

Гар намезад роҳи маҷнӯни марои тадбири ақл

گر نمی زد راه مجنون مرا تدبیر عقل

Бо ғизолони ҳамсафар дар кӯҳ ва саҳро будамӣ

با غزالان همسفر در کوه و صحرا بودمی

Маҳв мекардам агар аз дили ғубори ҷисм ро

محو می کردم اگر از دل غبار جسم را

Кӣ чунин дар об ва дар ойӣна пайдо будамӣ ?

کی چنین در آب و در آیینه پیدا بودمی؟

Бесару поеи фалакро ҳалқаи он дар намӯд

بی سر و پایی فلک را حلقه آن در نمود

Коши ман ҳам ҳамчуи гардун бесар ва по будамӣ

کاش من هم همچو گردون بی سر و پا بودمی

Рафтаам беруни зи хеш ва дар ҳиҷобам ҳамчунон

رفته ام بیرون ز خویش و در حجابم همچنان

Нестам борӣ чу ӣнҷои кош онҷо будамӣ

نیستم باری چو اینجا کاش آنجا بودمی

Рӯз намегирданд соиб аз ман он ойӣнаи рӯ

روز نمی گرداند صائب از من آن آیینه رو

Аз сафои дил агар ойӣна симо будамӣ

از صفای دل اگر آیینه سیما بودمی