Гар сари дунёи надории тоҷдори олимӣ

گر سر دنیا نداری تاجدار عالمی

Гар ба дили берӯнӣ аз олами савори олимӣ

گر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی

Аз парешони хотирӣ дар роҳи сайли афтода Эй

از پریشان خاطری در راه سیل افتاده ای

Гар кунӣ гирдоварии худро ҳисори олимӣ

گر کنی گردآوری خود را حصار عالمی

Аз сияҳи кории ниҳон аз туаст асрори ҷаҳон

از سیه کاری نهان از توست اسرار جهان

Гар бипардозӣ ба худ ойӣнаи дори олимӣ

گر بپردازی به خود آیینه دار عالمی

Чун садафи дарюзаи гавҳари з Нитсаон ме кунӣ

چون صدف دریوزه گوهر ز نیسان می کنی

Ғофилӣ аз худ ки баҳри бикнори олимӣ

غافلی از خود که بحر بیکنار عالمی

Корўонсолор гардунаст рӯҳи поки ту

کاروانسالار گردون است روح پاک تو

Зини тани ҳайвони сифат дар зери бори олимӣ

زین تن حیوان صفت در زیر بار عالمی

Нағма шухӣ надорад чун ту қонӯни фалак

نغمه شوخی ندارد چون تو قانون فلک

Пардаи созу пардаи сӯзу пардаи дори олимӣ

پرده ساز و پرده سوز و پرده دار عالمی

Гар туоне бар лаби худ меҳри хомӯшӣ задан

گر توانی بر لب خود مهر خاموشی زدن

Бесухан ҳамчун сулаймони меҳрдори олимӣ

بی سخن همچون سلیمان مهردار عالمی

Пой дар домани каш , аз санги маломати срмпич

پای در دامن کش، از سنگ ملامت سرمپیچ

Шукри ин маънӣ ки нахли миваи дори олимӣ

شکر این معنی که نخل میوه دار عالمی

наме тавон бар тавсани гардун ба ҳиммат шуд савор

می توان بر توسن گردون به همت شد سوار

Аз чаҳ саргардони дарин мушти ғубори олимӣ ?

از چه سرگردان درین مشت غبار عالمی؟

Ганҷи қудсӣ , дар хароби ободи дунёи монда Эй

گنج قدسی، در خراب آباد دنیا مانده ای

Оби дарёӣ , вале дар ҷӯйбори олимӣ

آب دریایی، ولی در جویبار عالمی

Ҳамчуи буии гул ки дар оғӯши гул аз гул ҷудост

همچو بوی گل که در آغوش گل از گل جداست

Ҳам бурун аз олимӣ , ҳам дар канори олимӣ

هم برون از عالمی، هم در کنار عالمی

Фикр бе ҳосили турои мағлуби ғам ҳо карда аст

فکر بی حاصل ترا مغلوب غم ها کرده است

Варна аз тадбири соиби ғмгсори олимӣ

ورنه از تدبیر صائب غمگسار عالمی