Ҷома заррин нагардад ҷамъ бо симини танӣ

جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی

Юсуф аз чаҳ барнаме ояд з бе пероҳанӣ

یوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی

Сабр чун бодом кун бар хушки мағзиҳои пӯст

صبر چون بادام کن بر خشک مغزی های پوست

Ҷанг дорад бо забони чарби нони равғанӣ

جنگ دارد با زبان چرب نان روغنی

Гӯшаи чашмии зи ғмхўорон чу набӯд ғам балост

گوشه چشمی ز غمخواران چو نبود غم بلاست

Аждаҳое мешавад ҳар хор дар бе сӯзанӣ

اژدهایی می شود هر خار در بی سوزنی

Бе даҳоне тира дорад машраби айши маро

بی دهانی تیره دارد مشرب عیش مرا

Дӯд печидааст дар ин хона аз бе равзанӣ

دود پیچیده است در این خانه از بی روزنی

Рўнгрдоннд аз шамшери соҳиби ҷавҳарон

رونگردانند از شمشیر صاحب جوهران

намекунад мавҷи хатар бар пушти дарёи ҷавшанӣ

می کند موج خطر بر پشت دریا جوشنی

Аз ҳино бастан нагардад пои рафтораши гарон

از حنا بستن نگردد پای رفتارش گران

Ҳар ки чун барг хазон шуд аз гулистон рафтанӣ

هر که چون برگ خزان شد از گلستان رفتنی

Одамиро чашми ибрати байн агар бошад бас аст

آدمی را چشم عبرت بین اگر باشد بس است

Ончӣ омад бар сари Иблис аз мо ва манӣ

آنچه آمد بر سر ابلیس از ما و منی

Ишқ агар дории ҷаҳони гӯи сар ба сар занҷир бош

عشق اگر داری جهان گو سر به سر زنجیر باش

Соҳиб савҳон наяндешад зи банди оҳанӣ

صاحب سوهان نیندیشد ز بند آهنی

Аз сияҳи корони ҳадиси ту ба ҷурм дигараст

از سیه کاران حدیث تو به جرم دیگرست

Ҷомаи худро ҳамон беҳтар нашавед гулханӣ

جامه خود را همان بهتر نشوید گلخنی

Ашкро дар дидаи равшандилон ором нест

اشک را در دیده روشندلان آرام نیست

Зарра май рақсад дар он равзан ки бошад равшанӣ

ذره می رقصد در آن روزن که باشد روشنی

Ҳиммати перони кушояди корҳои сахт ро

همت پیران گشاید کارهای سخت را

Рахна дар хоро кунад тири камони сад манӣ

رخنه در خارا کند تیر کمان صد منی

Белибосӣ дорад аз захми забони эмини маро

بی لباسی دارد از زخم زبان ایمن مرا

Фориғам аз доругири хор аз бе доманӣ

فارغم از داروگیر خار از بی دامنی

Барнаме дорам назар аз пушти пои хештан

برنمی دارم نظر از پشت پای خویشتن

Бас ки дидам соиб аз нодидагони нодӣданӣ

بس که دیدم صائب از نادیدگان نادیدنی