Баради шабнамро бурун аз боғ , чашми равшанӣ

برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی

Бо дили равшани ту маҳви обу ранги гулшанӣ

با دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی

Тавр аз барқи таҷаллии шаҳр парвоз ёфт

طور از برق تجلی شهر پرواز یافت

Аз гронҷонии ту по бар ҷо чу кӯҳи оҳанӣ

از گرانجانی تو پا بر جا چو کوه آهنی

Талх мешуд зиндагӣ аз навҳаи длмрдгон

تلخ می شد زندگی از نوحه دلمردگان

Мурдаи дилро агар май буд расми шеванӣ

مرده دل را اگر می بود رسم شیونی

Бедил бино фазояд пардае бар ғифлатат

بی دل بینا فزاید پرده ای بر غفلتت

Бо маи канъон агар дар зери як пероҳанӣ

با مه کنعان اگر در زیر یک پیراهنی

Ғунча бо дасти нигорин пӯстро бар тани шикофт

غنچه با دست نگارین پوست را بر تن شکافت

Ту зи сустӣ ҳамчунон зиндонии пероҳанӣ

تو ز سستی همچنان زندانی پیراهنی

Гар намесозӣ хароби ин хонаро чун ошиқон

گر نمی سازی خراب این خانه را چون عاشقان

Боз кун чун оқилон аз чашми ибрати равзанӣ

باز کن چون عاقلان از چشم عبرت روزنی

Водии хунхори савдоро чу маҷнӯн дида ам

وادی خونخوار سودا را چو مجنون دیده ام

Ҷузи даҳони шер дар вай нест дигари моӣмнӣ

جز دهان شیر در وی نیست دیگر مائمنی

Ҳасани ъолмсўзро машшотае дар кор нест

حسن عالمسوز را مشاطه ای در کار نیست

намезанад ҳар барги гул бар оташи гули доманӣ

می زند هر برگ گل بر آتش گل دامنی

Гар надории гӯшае соиб дар иқлӣми ризо

گر نداری گوشه ای صائب در اقلیم رضا

Аз ту бошадгар ҳама рӯй замин , бе моӣмнӣ

از تو باشد گر همه روی زمین، بی مائمنی