Срмпич аз доғ то срҳлқаҳи мардони шӯй

سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی

Дар сиёҳии ғӯтаи зан то чашмаи ҳайвони шӯй

در سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

намешавад дар тангнои ҷисми комили ҷони пок

می شود در تنگنای جسم کامل جان پاک

Аз садафи беруни мё то гавҳари ғалатони шӯй

از صدف بیرون میا تا گوهر غلطان شوی

Чун Зулайхои даст аз домони Юсуфи брмдор

چون زلیخا دست از دامان یوسف برمدار

То магар чун буии пероҳани сабки ҷавлони шӯй

تا مگر چون بوی پیراهن سبک جولان شوی

Бо сари озода чун сарв аз баҳорон сулҳ кун

با سر آزاده چون سرو از بهاران صلح کن

То дар айёми хазони перояи бустони шӯй

تا در ایام خزان پیرایه بستان شوی

Аз ту берун нест ҳар нақшӣ ки дар на парда ҳаст

از تو بیرون نیست هر نقشی که در نه پرده هست

Аз либоси занг чун ойӣнагар урёни шӯй

از لباس زنگ چون آیینه گر عریان شوی

То ба чанд ин сабзаи хобида занҷират шавад ?

تا به چند این سبزه خوابیده زنجیرت شود؟

Пушти пои зан бар фалак то сарви ин бустони шӯй

پشت پا زن بر فلک تا سرو این بستان شوی

Юсуф аз зиндони қадам бар маснад иззат гузошт

یوسف از زندان قدم بر مسند عزت گذاشت

Саъй кун то аз фаромӯшони ин зиндони шӯй

سعی کن تا از فراموشان این زندان شوی

Хизри оби зиндагии даст аз алойиқ шустан аст

خضر آب زندگی دست از علایق شستن است

Чун Сикандар чанд дар зулмоти саргардони шӯй ?

چون سکندر چند در ظلمات سرگردان شوی؟

Сиккаи пушти хеш бар зар дод , дар зар ғӯта зад

سکه پشت خویش بر زر داد، در زر غوطه زد

Дар ту рӯ меоварад аз ҳар чаҳ рӯгардони шӯй

در تو رو می آورد از هر چه روگردان شوی

Нест ҷузи афсӯси ҳосили сайр бепаргор ро

نیست جز افسوس حاصل سیر بی پرگار را

Раҳ ба марказ май барии рӯзӣ ки саргардони шӯй

ره به مرکز می بری روزی که سرگردان شوی

Чанд рӯзии меҳри хомӯшӣ ба лаби зани ғунчаи вор

چند روزی مهر خاموشی به لب زن غنچه وار

Чун зари гул чанд харҷи чеҳраи хандони шӯй ?

چون زر گل چند خرج چهره خندان شوی؟

Об кун соиби дили худро ба оҳи оташин

آب کن صائب دل خود را به آه آتشین

То чу шабнами муҳаррами гулҳои ин бустони шӯй

تا چو شبنم محرم گلهای این بستان شوی