Ҷом ҳайҳотаст аз саҳбо кунад паҳлуи тиҳӣ

جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهی

Ин ҳубобӣ нест каз дарё кунад паҳлуи тиҳӣ

این حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی

Остонаши саҷдаи гоҳ сарфарозон ме шавад

آستانش سجده گاه سرفرازان می شود

Ҳар ки чун миҳроб аз дунё кунад паҳлуи тиҳӣ

هر که چون محراب از دنیا کند پهلو تهی

Рафт бар боди фано дар як нафаси умри ҳубоб

رفت بر باد فنا در یک نفس عمر حباب

Ин сазои он ки аз дарё кунад паҳлуи тиҳӣ

این سزای آن که از دریا کند پهلو تهی

Домани нуқсони мада аз каф ки чун гардад тамом

دامن نقصان مده از کف که چون گردد تمام

Маи зи хуршеди ҷаҳон оро кунад паҳлуи тиҳӣ

مه ز خورشید جهان آرا کند پهلو تهی

Аҳли бениш (ро ) гзир аз сахтӣ айём нест

اهل بینش (را) گزیر از سختی ایام نیست

Ин шарорӣ нест каз хоро кунад паҳлуи тиҳӣ

این شراری نیست کز خارا کند پهلو تهی

Зини гронҷонон ки кӯҳи қоф азишон шуд сабк

زین گرانجانان که کوه قاف ازیشان شد سبک

Вақти он каси хуш ки чун анқо кунад паҳлуи тиҳӣ

وقت آن کس خوش که چون عنقا کند پهلو تهی

Дар гулистонӣ ки ашки мо саросар ме равад

در گلستانی که اشک ما سراسر می رود

Лола аз шабнами з истиғно кунад паҳлуи тиҳӣ

لاله از شبنم ز استغنا کند پهلو تهی

Аз шабихуни аҷал соиб нагардад музтариб

از شبیخون اجل صائب نگردد مضطرب

Ҳар ки пеш аз марг аз дунё кунад паҳлуи тиҳӣ

هر که پیش از مرگ از دنیا کند پهلو تهی