Маро аз ишқи доғӣ бар дил аФгор боистӣ

مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی

Чароғӣ бар сари болини ин бемор боистӣ

چراغی بر سر بالین این بیمار بایستی

намешуд фурсати хоридни сари боддстон ро

نمی شد فرصت خاریدن سر باددستان را

Ба миқдори харобигар маро меъмор боистӣ

به مقدار خرابی گر مرا معمار بایستی

Ғалат кардам науфтодам ба фикри зоҳророиӣ

غلط کردم نیفتادم به فکر ظاهرآرایی

Ба ҷои ақл дар сари турра дастор боистӣ

به جای عقل در سر طره دستار بایستی

Набошад такя гоҳе ғунчаро беҳтари зи шохи гул

نباشد تکیه گاهی غنچه را بهتر ز شاخ گل

Сари Мансурро болини зи чӯб дор боистӣ

سر منصور را بالین ز چوب دار بایستی

Ҷунунро май намояд чун фалохани санги дасти афшон

جنون را می نماید چون فلاخن سنگ دست افشان

Дили девонаи мо бар сар бозор боистӣ

دل دیوانه ما بر سر بازار بایستی

Ба обам ронад ғифлат , варна ин умри гиромӣ ро

به آبم راند غفلت، ورنه این عمر گرامی را

Ки дар гуфтор кардам сарф , дар кирдор боистӣ

که در گفتار کردم صرف، در کردار بایستی

Даҳони мӯрро пар хок дорад безабонӣ ҳо

دهان مور را پر خاک دارد بی زبانی ها

Марои теғи забон чун мор безинҳор боистӣ

مرا تیغ زبان چون مار بی زنهار بایستی

Нашуд аз чашми шӯх ӯ нигоҳии қисматами ҳаргиз

نشد از چشم شوخ او نگاهی قسمتم هرگز

Марои ҳам баҳрае зини давлат бедор боистӣ

مرا هم بهره ای زین دولت بیدار بایستی

Яке сад шуд зи тасбеҳи риёеи уқдаи корам

یکی صد شد ز تسبیح ریایی عقده کارم

Маро аз хати соғар бар камар зуннор боистӣ

مرا از خط ساغر بر کمر زنار بایستی

Ба тори ашк соиб мекашидам реги ҳомӯн ро

به تار اشک صائب می کشیدم ریگ هامون را

Ба қадари ҷурм агар тасбеҳ истиғфор боистӣ

به قدر جرم اگر تسبیح استغفار بایستی