намеояд зи дил бо ҷилваи мастонаи худдорӣ
نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداری
Кунад бо трктози сайл чун вайронаи худдорӣ ?
کند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟
зи хати сабз афзӯн мешавад бе тобии ошиқ
ز خط سبز افزون می شود بی تابی عاشق
Куҷо дар навбаҳорон ояд аз девонаи худдорӣ ?
کجا در نوبهاران آید از دیوانه خودداری؟
Ба соқӣ эҳтиёҷӣ нест дар майхонаи ваҳдат
به ساقی احتیاجی نیست در میخانه وحدت
Ки натавонади з зӯр мекунад паймонаи худдорӣ
که نتواند ز زور می کند پیمانه خودداری
Таҷаллии кӯҳро Кебеки сабк парвоз ме созад
تجلی کوه را کبک سبک پرواز می سازد
Наёяд дар ҳузури шамъ аз парвонаи худдорӣ
نیاید در حضور شمع از پروانه خودداری
Таровуш мекунад бе хости ноз аз чашми махмураш
تراوش می کند بی خواست ناز از چشم مخمورش
Кунад чун дар саховати ҳиммати мастонаи худдорӣ ?
کند چون در سخاوت همت مستانه خودداری؟
зи маркази гардиши паргори тоқат май баради ӣнҷо
ز مرکز گردش پرگار طاقت می برد اینجا
Мҷу дар ҳалқаи атфол аз девонаи худдорӣ
مجو در حلقه اطفال از دیوانه خودداری
Шавадгар оби дил дар синаи гармам аҷаб набӯд
شود گر آب دل در سینه گرمم عجب نبود
Кунад ин нахли мумин чун дар отшхонаҳи худдорӣ ?
کند این نخل مومین چون در آتشخانه خودداری؟
Такаллуф мекунад бегона аз ҳам ошноён ро
تکلف می کند بیگانه از هم آشنایان را
Макун бо ошно чун мардуми бегонаи худдорӣ
مکن با آشنا چون مردم بیگانه خودداری
з хомӯшӣ шавад савдои ишқ эй ҳамнафаси афзӯн
ز خاموشی شود سودای عشق ای همنفس افزون
Макун бо дидаи бихўоб дар афсонаи худдорӣ
مکن با دیده بیخواب در افسانه خودداری
Ба шукри ин ки чун исои дами ҷони парварии дорӣ
به شکر این که چون عیسی دم جان پروری داری
Макун дар пурсиши бемор , бидрдонаҳи худдорӣ
مکن در پرسش بیمار، بیدردانه خودداری
Дили сдпораҳро гуфтори ҳақ дар ваҷд май орад
دل صدپاره را گفتار حق در وجد می آرد
Наёяд вақти зикр аз сбҳаҳи сададонаи худдорӣ
نیاید وقت ذکر از سبحه صددانه خودداری
Дар оғози муҳаббати лозим ишқаст бе тобӣ
در آغاز محبت لازم عشق است بی تابی
Наёяд аз май нопухта дар хмхонаҳи худдорӣ
نیاید از می ناپخته در خمخانه خودداری
Кунад хуршеди тобони синаи ?утро махзани гавҳар
کند خورشید تابان سینه ات را مخزن گوهر
Кунӣ чун кӯҳи зери теғ агар мардонаи худдорӣ
کنی چون کوه زیر تیغ اگر مردانه خودداری
зи ғалатонеи сиришк аз чашми ман бехост май резад
ز غلطانی سرشک از چشم من بی خواست می ریزد
Наёяд дар садаф аз гавҳари икдонаҳи худдорӣ
نیاید در صدف از گوهر یکدانه خودداری
Нагирад як нафаси ороми дил дар синаи гармам
نگیرد یک نفس آرام دل در سینه گرمم
Кунад дар тобаи тФсидаҳ эй чун донаи худдорӣ ?
کند در تابه تفسیده ای چون دانه خودداری؟
Буд дар роҳҳои дилнишини осоиши манзил
بود در راههای دلنشین آسایش منزل
намеояд дар он зулфи дароз аз шонаи худдорӣ
نمی آید در آن زلف دراز از شانه خودداری
зи шамъ астодгӣ зебост , аз парвонаи ҷонбозӣ
ز شمع استادگی زیباست، از پروانه جانبازی
зи ошиқи бихўдӣ хуш бошад , аз ҷононаи худдорӣ
ز عاشق بیخودی خوش باشد، از جانانه خودداری
Мапуаш аз рӯй отшноки хубони чашми вақти хат
مپوش از روی آتشناک خوبان چشم وقت خط
Макун пеши чароғи субҳ эй парвонаи худдорӣ
مکن پیش چراغ صبح ای پروانه خودداری
Марои назораи он лаъл мегаван бас буд соиб
مرا نظاره آن لعل میگون بس بود صائب
Кунад соқӣ агар дар додани паймонаи худдорӣ
کند ساقی اگر در دادن پیمانه خودداری