Гар андаки неке аз дастат ояд дар назари дорӣ

گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری

Бут худ мекунӣ сангӣ агар аз роҳ бурдорӣ

بت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری

Ду рӯзӣ нест афзӯни умри айёми барӯмандӣ

دو روزی نیست افزون عمر ایام برومندی

Машав ғофили зи ҳоли талхкомон то самари дорӣ

مشو غافل ز حال تلخکامان تا ثمر داری

зи резиши киштии асбоби худро кун гарони лангар

ز ریزش کشتی اسباب خود را کن گران لنگر

Дарин дарё агар андеша аз мавҷи хатари дорӣ

درین دریا اگر اندیشه از موج خطر داری

Ба зоҳир гарчи болин кардае чун хами зи хишт , аммо

به ظاهر گرچه بالین کرده ای چون خم ز خشت، اما

Ҳазорон фитнаи хобидаи пинҳони зери сари дорӣ

هزاران فتنه خوابیده پنهان زیر سر داری

зи айби пеши пои афтодаи худ нестии воқиф

ز عیب پیش پا افتاده خود نیستی واقف

Ки чун тоўс аз ғифлати назар бар болу пари дорӣ

که چون طاوس از غفلت نظر بر بال و پر داری

зи тавқи бандагии роҳ нафас шуд танг бар қамарӣ

ز طوق بندگی راه نفس شد تنگ بر قمری

Ту чун сарв аз ръўнти дасти худро бар камари дорӣ

تو چون سرو از رعونت دست خود را بر کمر داری

Ба бедории сроўри рӯзгори зиндагонӣ ро

به بیداری سرآور روزگار زندگانی را

Ба зери хок агар хоби фароғат дар назари дорӣ

به زیر خاک اگر خواب فراغت در نظر داری

Дили мардум ба зоҳир май барӣ аз нӯшханд , аммо

دل مردم به ظاهر می بری از نوشخند، اما

Чу гул аз хори чандини нештар зери сипари дорӣ

چو گل از خار چندین نیشتر زیر سپر داری

зи оби зиндагии зулмат буд ризқат чу Искандар

ز آب زندگی ظلمت بود رزقت چو اسکندر

зи худбинии ту то ойӣна дар пеши назари дорӣ

ز خودبینی تو تا آیینه در پیش نظر داری

Нае як мушти гули афзӯн ва аз андешаи рӯзӣ

نه ای یک مشت گل افزون و از اندیشه روزی

Дили пуррахнае чун сбҳаҳ аз сад раҳгузари дорӣ

دل پررخنه ای چون سبحه از صد رهگذر داری

Ба ҷон бе нафаси ҷон ме тавон бурдани азин водӣ

به جان بی نفس جان می توان بردن ازین وادی

Нае аз покбозони нолае то дар ҷигари дорӣ

نه ای از پاکبازان ناله ای تا در جگر داری

зи сайри срсрӣ чун мавҷи хору хас ба даст ояд

ز سیر سرسری چون موج خار و خس به دست آید

зи сари покн чу ғаввосон агар майли гҳрдорӣ

ز سر پاکن چو غواصان اگر میل گهرداری

Мадор аз домани дили даст агар аз каъбаи ҷӯйоне

مدار از دامن دل دست اگر از کعبه جویانی

Ки дар дунболи чандини раҳзан ва як роҳбари дорӣ

که در دنبال چندین رهزن و یک راهبر داری

Мабар бо худ ба зери хоки ин мори сияҳи соиб

مبر با خود به زیر خاک این مار سیه صائب

Ҳамин ҷои номаи худро башу то чашмтар дорӣ

همین جا نامه خود را بشو تا چشم تر داری