Макун бо талхкомони рӯи турш то шукрии дорӣ

مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داری

Ки ҳамчун мӯри хат дар чошнии ғоратгарии дорӣ

که همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری

Чу даври шодмонии рости наъли сайр дар оташ

چو دور شادمانی راست نعل سیر در آتش

Ғанимати дон агар дар даст чун гули соғарии дорӣ

غنیمت دان اگر در دست چون گل ساغری داری

Чаҳ аз бими хазон эй тнгдл бар хеш май пайчи ?

چه از بیم خزان ای تنگدل بر خویش می پیچی؟

Ғамӣ бар боди даҳ чун ғунча то мушти зарии дорӣ

غمی بر باد ده چون غنچه تا مشت زری داری

Висоли шастаи рӯйон тоза месозад дилу ҷон ро

وصال شسته رویان تازه می سازد دل و جان را

Биҳишти нася ?ут нақдаст агар симини барии дорӣ

بهشت نسیه ات نقدست اگر سیمین بری داری

Нагардад шарбати лутфи ту чун заҳри ғазаб бар ман ?

نگردد شربت لطف تو چون زهر غضب بر من؟

Ки бо ман ҳарф май гӯйӣу дил бо дайгарии дорӣ

که با من حرف می گویی و دل با دیگری داری

Шавад пажмурдаи нилӯфари зи хуршеди ту ҷодӯгар

شود پژمرده نیلوفر ز خورشید تو جادوگر

Рух чун офтобу чашм чун нилӯфарии дорӣ

رخ چون آفتاب و چشم چون نیلوفری داری

Карам кун аз кабоби хоми мо доман кашон магзар

کرم کن از کباب خام ما دامن کشان مگذر

Агар чун лола дар пероҳани худ ахгарии дорӣ

اگر چون لاله در پیراهن خود اخگری داری

Туоне даст кардан дар камари нозуки миёнон ро

توانی دست کردن در کمر نازک میانان را

Агар чун теғ дар майдони ҷроӣти ҷавҳарии дорӣ

اگر چون تیغ در میدان جرائت جوهری داری

Насузадгар дилат бар ошиқ эй ойӣнаи маъзӯрӣ

نسوزد گر دلت بر عاشق ای آیینه معذوری

Ки аз рӯй ърқнокши биҳишту кавсарии дорӣ

که از روی عرقناکش بهشت و کوثری داری

зи занги ойӣнаи торики худ имрӯз равшан кун

ز زنگ آیینه تاریک خود امروز روشن کن

Ки пеши даст чун гардуни тели хокистарии дорӣ

که پیش دست چون گردون تل خاکستری داری

Кабобтар , забони шуъларо кӯтоҳ ме созад

کباب تر، زبان شعله را کوتاه می سازد

Чаҳ май андешӣ аз дӯзах агар чашмтарӣ дорӣ ?

چه می اندیشی از دوزخ اگر چشم تری داری؟

Набошад пардаи бегонагии ҷузи болу пари соиб

نباشد پرده بیگانگی جز بال و پر صائب

Макун дар сӯхтани тақсир агар болу парии дорӣ

مکن در سوختن تقصیر اگر بال و پری داری