Замин аз домантар олам обаст пиндорӣ

زمین از دامن تر عالم آب است پنداری

зи ғифлати осмонҳо парда хобаст пиндорӣ

ز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری

зи шухӣ гарчи осоиш нафаҳмидааст мижгонаш

ز شوخی گرچه آسایش نفهمیده است مژگانش

Назар бо шухии чашмаши раг хобаст пиндорӣ

نظر با شوخی چشمش رگ خواب است پنداری

Маро каз даврӣ ӯ бо дару девор дар ҷангам

مرا کز دوری او با در و دیوار در جنگم

Қадаҳи захми намоён , бода хунобаст пиндорӣ

قدح زخم نمایان، باده خوناب است پنداری

Ба хӯн ташнааст чандоне ки аз хати хок май лӣсад

به خون تشنه است چندانی که از خط خاک می لیسد

Ба зоҳир гарчи лаъли ёр серобаст пиндорӣ

به ظاهر گرچه لعل یار سیراب است پنداری

зи лғзидн муяссар нест пардозад ба худдорӣ

ز لغزیدن میسر نیست پردازد به خودداری

Рахши ойӣнау назора симобаст пиндорӣ

رخش آیینه و نظاره سیماب است پنداری

зи сӯзи ишқ май болам ба худ чун шуъла ҳар соъат

ز سوز عشق می بالم به خود چون شعله هر ساعت

Ниҳоламро зи оташи реша дар обаст пиндорӣ

نهالم را ز آتش ریشه در آب است پنداری

зи бас каз миннати хушки карямон захмҳо хӯрдам

ز بس کز منت خشک کریمان زخمها خوردم

Ба комами мавҷи оби Хизр қуллобаст пиндорӣ

به کامم موج آب خضر قلاب است پنداری

Дил озода мегардад сиёҳ аз партави миннат

دل آزاده می گردد سیاه از پرتو منت

Ба чашми равзани ман гули з маҳтобаст пиндорӣ

به چشم روزن من گل ز مهتاب است پنداری

Напечанд аз каҷии сар , теғ агар бар фарқашони борад

نپیچند از کجی سر، تیغ اگر بر فرقشان بارد

Каҷӣ дар кеши мардуми тоқ миҳробаст пиндорӣ

کجی در کیش مردم طاق محراب است پنداری

Чунон шуд зиндагонии талх бар ман зини тршрўён

چنان شد زندگانی تلخ بر من زین ترشرویان

Ки марги талх дар чашмам шкрхўобаст пиндорӣ

که مرگ تلخ در چشمم شکرخواب است پنداری

зи сӯзи сина , гар уфтад ба дарёи роҳи ман соиб

ز سوز سینه، گر افتد به دریا راه من صائب

Ба чашм ташнаам саҳроӣ беобаст пиндорӣ

به چشم تشنه ام صحرای بی آب است پنداری